Авторизация
 

"Добра там, дзе мы ёсць" - лічуць міярчане

  Часам здаецца, што шчасце чакае нас за далёкімі далямі. Там і сонца свеціць ярчэй, і паветра саладзей. Мы прывыклі думаць, што там, дзе нас няма, усё лёгка, проста, даступна і ніякіх праблем. Акрамя адной – гэта чужына. Нездарма кажуць: па-сапраўднаму шчаслівы той, хто шчаслівы ў сябе дома. У сваім двары, на сваёй вуліцы, у родным горадзе.

 

Наталля ЗАЯЦ, кандытар хлебазавода:
– Міёры – мая радзіма. Тут з’явілася на свет, стварыла сям’ю, нарадзіліся дзеці. Тут сцвердзілася ў прафесіі. Кажуць, дзе нарадзіўся, там і спатрэбіўся. Згодна з гэтым. Наўрад ці змяніла б наш райцэнтр на буйны горад. Не люблю шуму і мітусні. Па душы цішыня, спакой, размераны рытм жыцця. Часта гуляем з мужам па набярэжнай. Гэта самае прыгожае месца ў горадзе. Купаемся ў возеры. Хочацца, каб наш райцэнтр развіваўся далей, быў прывабным для моладзі і сюды хацелася вяртацца.

 

Максім ПЛАТОНАЎ, дырэктар ФСК «Міёры»:
– Родны горад – той, дзе прайшло дзяцінства. У мяне гэта Міёры. І зараз тут жыву, нікуды з'язджаць не хочацца. Чаму? Па-першае, з райцэнтрам звязаныя самыя прыемныя ўспаміны. Тут сустрэў сваю другую палавіну і пазнаёміўся з лепшымі сябрамі на ўсё жыццё. Увогуле ў Міёрах вельмі спагадлівыя і дабразычлівыя людзі. Па-другое, такой прыроды, як у нас, нідзе не знойдешь. Шмат азёр і рэк, расліннасці і разнастайных жывёл. Побач балота. Вельмі прыгожа навокал, асабліва летам.

 

Алена КАЗАЧОНАК, сястра-гаспадыня тэрапеўтычнага аддзялення ЦРБ:
– Люблю родны горад такім, які ён ёсць. Невялікі, прыгожы, акуратны, чысты, упрыгожаны мноствам кветак. Кожны год з’яўляюцца новыя штрыхі ў добраўпарадкаванні. Прыемна прагуляцца па вуліцах, любуючыся наваколлем. Любімыя месцы – набярэжная і паўвостраў. Тут шмат знаёмых і сяброў. Тут хораша на душы. Можна паехаць у іншыя месцы, але толькі на эксурсіі, пасля якіх прыемна вяртацца дадому.

 

Уладзіслаў КАШКУР, настаўнік біялогіі сярэдняй школы № 3 імя Я. ТОМКІ:
– У лёсе кожнага чалавека малая радзіма становіцца адпраўной кропкай у дарослае жыццё. Тут вучымся хадзіць, размаўляць, набываем іншыя неабходныя навыкі, словам, набіраемся моцы. У далейшым родныя сцены дапамагаюць і для многіх малая радзіма застаецца месцам сілы. Я ў Міёрах нарадзіўся і застаўся. Вельмі люблю свой горад і край. Менавіта тут сумленнай і стараннай працай хачу пакінуць свой след, як мае дзяды і прадзеды. Лічу гэта сваім абавязкам.

 
Валянціна ПУНДЗІС, спецыяліст ТЦСАН:
– Быў перыяд у маім жыцці, калі год правяла ў сталіцы. Там прыйшла да высновы, што, насуперак агульнапрынятаму меркаванню, у маленькім горадзе прасцей знайсці сябе. Займаеш тут сваю нішу і адчуваеш сябе ў ёй камфортна. Зразумела, што для шчасця мне не патрэбны шырокія магчымасці вялікага горада. Гэта як вялікі супермаркет, дзе прапаноў мноства, а выбіраеш далёка не ўсё. Разам з тым ў невялікім магазіне знаходзіш патрэбнае. У Міёрах ёсць дом з участкам зямлі, дзе з асалодай праводжу час. Работа, у якой сябе рэалізую. Занятак для душы – выступленні на святочных канцэртах. Словам, усё неабходнае мне для паўнацэннага жыцця.

 

Максім АНТАНЁНАК, слесар райгаза:
– Я родам з вёскі Альхоўка. Жыву і працую ў Міёрах, якія для мяне сталі другой радзімай. Тут хораша, утульна, а галоўнае – ёсць умовы для актыўнага ладу жыцця. Гуляю ў футбол, хаджу ў ФОК, займаюся на турніках. Прадстаўляю сваю арганізацыю на розных спаборніцтвах. У горадзе ў мяне шмат сяброў. Разам бавім вольны час. Вялікай перавагай райцэнтра лічу прыгожае возера, паўвостраў і набярэжную. І навакольную цішыню. Міёры – месца, дзе адпачывае душа.

 

Кацярына РЫНКЕВІЧ і Ігар МАТЭЛЕНАК.

Фота для ілюстрацыі.

рейтинг: 
Пакінуць каментар
Мы ў сацыяльных сетках
Курс валют у Міёрах
Святы
Праздники БеларусиБлижайшие праздники Беларуси

Православные праздникиБлижайшие православные праздники

Католические праздникиБлижайшие католические праздники

Именины 24 июля 2021
Аркадий, Лев, Елена, Ольга

Именины 23 июля 2021
Александр, Антон, Георгий, Даниил, Леонтий, Петр

Госці краін

free counters
Партнеры сайта