Авторизация
 

Івановы з Волкаўшчыны любяць кветкі

 Кацярына РЫНКЕВІЧ.

Фота аўтара.

На сядзібу гаспадароў Івановых у Волкаўшчыне вядзе калідорчык з рознакаляровых петуній. Кветкавыя россыпы па ўсім падворку. На догляд за імі патрэбны час, сродкі, сілы. Здавалася б, у вёсцы і без таго клопатаў зашмат. Навошта лішнія? — Гэта для душы, — адказвае Ала Анатольеўна.

У доме на вуліцы Цэнтральнай Івановы жывуць дваццаць чатыры гады. Атрымалі жыллё ад калгаса і адразу прыватызавалі. Паціху рамантавалі. Падвялі каналізацыю, зрабілі паравое ацяпленне, паставілі дэкаратыўную бетонную агароджу. І штогод на падворку былі дагледжаныя клумбы.


— Саджу кветкі не для кагосьці, для сябе. Напэўна, няма такіх, якія б не падабаліся. Штодня любуюся імі, — гаворыць гаспадыня.
З вясны да восені кветкавае аблічча падворка змяняецца. Як толькі прыгрэе сонца, паказваюцца белыя пралескі. Затым распускаюцца купінкі прымул. Далей — пяшчотныя цюльпаны, далікатныя нарцысы і пышныя півоні. Сінеюць касачы, раскрываюцца бутоны руж, на чарзе лілеі і рамонкі. Восень сустракаюць цыніі і хрызантэмы. Да замаразкаў трымаюцца вяргіні і аксаміткі.


— Насенне аднагадовых кветак сама нарыхтоўваю. Саджанцы ў цяпліцы вырошчваю, пакуль да памідор чарга не даходзіць, — расказвае Ала Анатольеўна. — Петуніі пляменніца з Шаркаўшчыны прывозіць, яна ў лютым іх сее.


Домікам для раслін служаць абкладзеныя камянямі клумбы, старыя аўтамабільныя шыны, пластмасавыя вазончыкі, пафарбаваныя чыгунныя кацялкі. У падвешаных вазонах красуюць петуніі. Сакрэт сакавітай квецені ў пастаянным падкорме. "Вітаміны" гаспадыня купляе.


Любімае месца Алы Анатольеўны на сваёй сядзібе — канапа пад навесам ля ганка. Тут нават у дождж хораша адпачыць у акружэнні кветак за кубачкам кавы ці духмянай гарбаты з мятай, бергамотам, лімоннікам. Яны таксама растуць у двары. Паветра свежае і чыстае, таму што побач — разгалісты куст санітара — ядлоўца. Салодка пахне, калі цвіце язмін.


 Для рэлаксацыі часу няшмат. Трэба сена нарыхтаваць на дзвюх кароў, градкі выпалаць, агародніну на зіму закансерваваць. Па гаспадарцы спраўляюцца з мужам. У хаце і на кухні дапамагае дачка Валерыя — студэнтка медкаледжа.


— За справамі вяскоўцы лета не бачаць, — заўважае субяседніца. — Адна з самых няпростых — падаіць у спякотны дзень кароў. На поле з мужам едзем. Ён аваднёў ад жывёлы адганяе. Малако адразу не забіраюць, дадому на веласіпедах вязём. Работа ў Івановых не з лёгкіх. Юрый Іванавіч даглядае быкоў. Ала Анатольеўна загадвае фермай. Адказнасць сур'ёзная — і за жывёлу, і за кожнага работніка, а высокім заробкам не пахвалішся. Выручае свая гаспадарка.


Пазітыў гаспадыні дораць кветкі. Ёсць іх заслуга ў тым, што ў пяцьдзясят год Ала Анатольеўна выглядае маладой і ўсміхаецца. Не зважаючы на гісторыі сваіх захворванняў і розныя турботы. Трэба быць бадзёрай, працаваць, вырошчваць петуніі, лілеі, ружы.

Няма лепшага касметолага, чым мір у душы. Спакой і радасць Але ІВАНОВАЙ дораць яе кветкі.

рейтинг: 
Пакінуць каментар
иконка
Каментаваць артыкулы на нашым сайце магчыма толькі ў плыні 360 дзён з дня публікацыі.
Мы ў сацыяльных сетках
Курс валют у Міёрах
Святы
Праздники БеларусиБлижайшие праздники Беларуси

Православные праздникиБлижайшие православные праздники

Католические праздникиБлижайшие католические праздники

Именины 18 апреля 2021
Алексей, Георгий, Марк, Николай, Платон, Семен

Именины 17 апреля 2021
Адриан, Вениамин, Георгий, Иван, Иосиф, Никита, Николай, Федор, Мария

Госці краін

free counters
Партнеры сайта