Авторизация
 

Адзін дзень у Міёрскім карэкцыйным цэнтры

 Карэкцыйны цэнтр у Міёрах размяшчаецца пад адным дахам з яслі-садам №3. Установу спецыяльнай адукацыі наведваюць дзеці, якія па стане здароўя не могуць хадзіць у звычайныя садок ці школу. З васьмі раніцы да пяці вечара з імі займаюцца педагогі і выхавацелі. Адзін дзень у цэнтры правяла наш карэспандэнт. 

НА ПАРОЗЕ сустракае дырэктар установы Святлана Бакевіч.
— Спачатку завітаем у спецклас, затым наведаем дашкольную групу, — прапаноўвае Святлана Віктараўна і знаёміць з укладам жыцця карэкцыйнага цэнтра:—У спецкласе дзеці ад васьмі да васемнаццаці год. У нас сем вучняў 1, 3, 4 і 5 класаў. Дзетак ад трох год прымаем у дашкольную групу. Цяпер пяць выхаванцаў. На першы погляд, няшмат. Аднак гэта перавышае прадугледжаную норму напаўняльнасці. Яшчэ з чатырма падапечнымі спецыялісты цэнтра займаюцца на даму.


 У ПЕРШАЙ палове дня заняткі па праграме. Пасля абеду адпачынак, прагулкі на свежым паветры, развівальныя гульні. Стан здароўя дзяцей штодня кантралюе медсястра Наталля Зінкевіч. Педагогам і выхавацелям дапамагаюць памочнікі Наталля Альхімовіч, Іна Драгун і Галіна Вайдашэвіч..

Узяць запалку ў рукавіцах

ВУЧНЯЎ класа застаём за круглым сталом у кабінеце сацыяльна-бытавой адаптацыі. Дзеці снедаюць. За імі сочыць выхавацель Надзея Урбанская. У другой палове дня яе зменіць Валянціна Пахірка.


Для дарослага чалавека есці відэльцам, піць чай з кубка, прыбраць са стала — рэч звычайная, часам аўтаматычная. Для дзяцей з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця — цэлая навука.
— Умець карыстацца сталовымі прыборамі, чысціць зубы, зашпільваць гузікі... Каб гэтаму навучыцца, дзецям трэба прыкласці шмат намаганняў,—гаворыць педагог Лія Трызна і праводзіць паралель: — Надзеньце тоўстыя рукавіцы і паспрабуйце ўзяць імі запалку. Складана і атрымаецца не адразу. Так нашы выхаванцы вучацца самастойнасці.


 АДУКАЦЫЙНЫЯ задачы цэнтра адрозніваюцца ад школьных. У раскладзе заняткаў — камунікацыя, сацыяльная адаптацыя, сэнсаматорыка і іншыя спецыяльныя прадметы. Ёсць музыка і выяўленчае мастацтва. Часта малююць пальчыкамі і далонямі. Урок доўжыцца 45 хвілін з перапынкамі на адпачынак за гульнёй. З пятага класа пачынаецца прадмет "Гаспадарча-бытавая праца". Дзеці вучацца гатаваць бутэрброды, мыць посуд, падмятаць падлогу і выконваць іншыя хатнія справы.

Алгарытм па картках

РАСПАРАДАК дня дапамагае арганізаваць камунікацыйны стэнд. Насупраць свайго фотаздымка дзеці прымацоўваюць карткі з выявай, якая абазначае пэўнае дзеянне. На першай картцы — далонь. Гэта азначае пры-вітанне. Становімся ў карагод, бяромся за рукі, ідзём па крузе. Настаўніца чытае вершаваныя радкі з заданнямі: пахлопаць у далоні, патупаць нагамі, паціснуць адзін аднаму руку, усміхнуцца. З вершаванкамі дапамагае Міша. Ён можа размаўляць, крыху чытае.


 — Карагод дапамагае ўстанавіць больш блізкі фізічны і эмацыянальны кантакт, — тлумачыць Лія Феліксаўна.
ПЕРШЫ занятак — камунікацыя. Васьмігадовая Ксюша бярэ мяне за руку і вядзе на месца побач са сваім. Урок пачынаецца з эмацыянальнай гімнастыкі. Затым настаўніца раздае карткі з рознымі выявамі, ставіць кожнаму на парту маленькі пластмасавы сподачак і з дапамогай жэстаў тлумачыць, што сюды трэба пакласці карткі, на якіх намалявана ежа.


— Гэта складанае заданне. Дзеці справіліся, малайцы, — падводзіць вынік Лія Феліксаўна.
Разам з агульнымі прадугледжаны індывідуальныя практыкаванні. З Мішам ідзём да дошкі, дзе напісаны адна- і двухскладовыя словы. Называю слова — хлопчык яго паказвае.


— А цяпер напішыце такія ж простыя словы, каб Міша прачытаў, — дае нам заданне настаўніца.
Дынаміку ўроку надае гульня-імітацыя. Адзін удзельнік коціць калабка (невялікі мячык), а другі ў масцы лісы павінен яго злавіць. Па чарзе мяняемся ролямі. На перапынку выхавацель праводзіць рухомую гульню.


НА СТЭНД прымацоўваюцца наступныя карткі, якія абазначаюць маляванне. Дзеці дастаюць альбомы і гуаш. Настаўніца паказвае карцінку з савой. Будзем маляваць начную драпежніцу. Перш-наперш трэба пафарбаваць у карычневы колер далонь. З адбітка атрымаецца сава. Настаўніца дамалюе пэндзлікам вочы, вушкі. Затым — галінку дрэва. Дзеці, змыўшы карычневую фарбу, абмакнуць пальчыкі ў зялёную і дабавяць лісточкі.


НАВЫКІ малявання вучні замацуюць пасля абеду на гуртку дэкаратыўна-прыкладной творчасці. Два разы на ты-дзень творчыя заняткі праводзіць спецыяліст раённага Цэнтра дзяцей і моладзі Алена Немянёнак.

Абдымкі і хованкі

У ДАШКОЛЬНАЙ групе займаюцца з дзеткамі выхавацелі Марыя Трубач і Святлана Рубанік.
— Нашым дашкольнікам ад чатырох да васьмі год, — расказвае Марыя Генрыкаўна. — Кожная раніца пачынаецца з зарадкі. Затым сняданак. Пасля заняткі і развівальныя гульні.


 ЗНАЁМІМСЯ з пяцігадовым Ромам. Хлопчык сам падбягае да мяне і кажа "Привет!", абдымаемся. Маленькі ахвотна паўтарае за выхавацелем рухі танцаў. Адрознівае колеры, умее лічыць. Гэтымі навыкамі валодаюць і іншыя выхаванцы. З імі займаецца дэфектолаг Марыя Мяніцкая. Дзеці выконваюць развівальныя практыкаванні. І любяць гуляць.
ЛЮБІМАЯ гульня чатырохгадовага Максіма — хованкі. Ён сядзіць у палатцы. Мы з Ромам і Марыяй Генрыкаўнай бяромся за рукі і ідзём шукаць. Так паўтараем некалькі разоў.


— Максім любіць увагу да сябе. Калі яе не хапае, капрызнічае,—расказвае выхавацель. — Часта ў такія хованкі гуляем.

Зносіны на ўніверсальнай мове

ПЕДАГОГІ цэнтра, выхавацелі, іх памочнікі разумеюць настрой сваіх падапечных, умеюць ствараць для іх камфортную псіхалагічную атмасферу, захапіць цікавым заняткам. Зносіны паміж дарослымі і дзецьмі адрозніваюцца ад звыклых нам пытанняў-адказаў, дыскусій, размоў. Зразумець адзін аднаго дапамагаюць жэсты. І дабрыня. Можна сказаць, гэта абавязковая прафесійная якасць для тых, хто працуе ва ўстанове спецыяльнай адукацыі.


ДАБРЫНЯ — гэта мова, на якой можа размаўляць нямы і якую чуе і разумее глухі. Выказванне амерыканскага пісьменніка стала прафесійным крэда спецыялістаў карэкцыйнага цэнтра.


— Нашы дзеці такія ж, як звычайныя школьнікі ці выхаванцы дзіцячага садка, толькі ім патрэбны асаблівая ўвага і спецыяльныя ўмовы для развіцця, — гаворыць дырэктар цэнтра Святлана Бакевіч. — У ліку задач установы — сфарміраваць талерантныя адносіны ў соцыуме да дзяцей-інвалідаў. Ім патрэбны не столькі шкадаванне, колькі прыняцце і клопат.
***
Цэнтр карэкцыйна-развівальнага навучання і рэабілітацыі — гэта таксама маленькая краіна дзяцінства. Светлая, сонечная, са сваімі радасцямі і адкрыццямі. Тут усмешлівыя, рухавыя, цікаўныя дзеці, якія лёгка ідуць на кантакт. Як і ўсе, яны заслугоўваюць любові і цеплыні. 

Фотаматэрыял Казіміра БЛАЖЭВІЧА.

Кацярына РЫНКЕВІЧ.

скачать dle 11.3
рейтинг: 
Пакінуць каментар
иконка
Наведвальнікі, змешчаныя ў групе Гости, не могуць пакідаць каментары да дадзенай публікацыі.
Мы ў сацыяльных сетках
  • Вконтакте
  • Facebook
  • OK
  • Камэнтуюць
  • Актуальна
  • Чытанае

Рэцыдыў

  • 09 ноябрь 2010, 11:17
  • 80 079
  • 0

Інвестыцыйны форум

  • 23 сентябрь 2011, 10:05
  • 42 645
  • 1

Кандыдатамі жадаюць стаць

  • 21 август 2012, 15:30
  • 17 754
  • 0

Пераброддзе 2012. Погляд вучонага

  • 31 август 2012, 15:19
  • 16 816
  • 0

  • 11 февраль 2011, 11:20
  • 15 693
  • 0

Злавілі рыбку, ды… залатую

  • 28 февраль 2011, 16:16
  • 15 383
  • 0

Вагон "вярнуўся"

  • 11 июнь 2013, 10:04
  • 0
  • 2

Пра тых, хто акты рэгіструе

  • 19 декабрь 2012, 09:24
  • 0
  • 2

Трагічны люты

  • 01 март 2011, 09:00
  • 8 219
  • 2
Курс валют в Беларусь
Святы
Праздники БеларусиБлижайшие праздники Беларуси

Православные праздникиБлижайшие православные праздники

Католические праздникиБлижайшие католические праздники

Именины 15 декабря 2017
Алексей, Андрей, Борис, Владимир, Дмитрий, Иван, Кирилл, Константин, Кузьма, Матвей, Моисей, Николай, Павел, Сергей, Степан, Федор, Вера, Маргарита, Мария, Мирра, Тамара, Афанасий

Именины 14 декабря 2017
Дмитрий, Наум, Порфирий

Госці краін
free counters
Партнеры сайта