Авторизация
 

Глядзець у адным напрамку — аснова дружнай сям'і

+
Смотреть в одном направлении — основа дружной семьи31 снежня—асаблівы дзень. Паўсюль прыемная мітусня і радаснае чаканне цуду. Кожны заняты думкамі пра сустрэчу Новага года: як арыгінальней аформіць падарунак, што трэба дакупіць да святочнага стала, якое жаданне загадаць пад бой курантаў. Год таму ў гэты дзень, за 9 гадзін да надыходу 2015-га, у аддзеле загса зарэгістравалі шлюб Юрый Кукуць і Алена Лобачава. Без пышных убораў і вялікай колькасці гасцей, але з любоўю ў сэрцах, святлом у вачах і ўпэўненасцю у тым, што сямейнае жыццё будзе доўгім і шчаслівым. 
 
— Хацелася, каб рэгістрацыя шлюбу была толькі нашым асабістым святам. Таму спецыяльна выбралі такі дзень, калі ўсе родныя і сябры будуць занятыя,—расказвае Алена.—Гуляць вяселле палічылі лішнім, гэта зусім не гарантуе сямейнага шчасця. У загс адправіліся ўдваіх, а бацькі чакалі нас дома. Распісваліся ва ўтульнай, цёплай атмасферы. Гэты момант запомніўся. Мы ведалі, што робім правільны крок,  што так павінна быць. 

Гісторыя кахання Юрыя і Алены пачалася са… зламанай у боце маланкі. Неяк Алена прыйшла навесці парадак у сваёй новай кватэры. Скончыўшы справу, сабралася адыходзіць, і вось падвёў бот. Зайшлася да сяброўкі, што жыла ў тым жа доме, каб падзяліцца "горам" і заўважыла маладога мужчыну, які дапамагаў рабіць рамонт. Падумала, што і ёй патрэбны ўмелыя рукі, каб прывесці кватэру ў парадак. Юрый згадзіўся дапамагчы. Тынкаваў сцены, збіраў кухню. Алена назірала за ім і прыгадвала словы роднай цёці пра тое, што сумеснае жыццё трэба пачынаць менавіта з рамонту кухні.  І такая думка прамільгнула: "Не мой мужчына, а кухню робіць". 

За плячыма Алены быў шлюб, які доўжыўся толькі год, выхоўваць дачушку дапамагалі бацькі. Яна і не думала, што ў хуткім часе Юрый стане для яе сябрам сэрца і верным спадарожнікам па жыцці, а для маленькай Надзейкі—добрым і клапатлівым татам. Самі не заўважылі, як дзелавыя стасункі перараслі ў блізкія і цёплыя. Сталі жыць разам. Так прайшло тры гады. З афармленнем адносін Алена не спяшалася, непакоілася, што гэта можа не лепшым чынам паўплываць на сонечнае надвор'е ў доме. Як аказалася пазней, перажыванні былі дарэмнымі. Калі даведаліся, што чакаецца папаўненне, вырашылі: час ставіць штампы ў пашпартах. Новы 2015 год сустракалі ў сваім дружным і цёплым сямейным коле. Шчаслівыя, са светлымі марамі і спадзяваннямі. У красавіку на свет з'явілася дачушка Анечка.

Маленькай пайшоў дзявяты месяц. Яна з цікаўнасцю пазірае на незнаёмых людзей, што размаўляюць з яе татам і мамай, радасна ўсміхаецца, цягне ручкі да дыктафона, каб паспрабаваць яго на смак, і зусім не баіцца вялікага аб'ектыву фотаапарата. Надзя вельмі любіць сваю сястрычку і дапамагае маці яе даглядаць. Бацькі радуюцца дачушкам, стараюцца, каб у іх было цікавае і шчаслівае  дзяцінства, бо менавіта адсюль пачынаецца фарміраванне ўпэўненай і паспяховай асобы дарослага чалавека. Акрамя школьных урокаў другакласніца Надзя наведвае дзіцячую школу мастацтваў, дзе вучыцца вакальнаму і харэаграфічнаму майстэрству, і фізкультурна-аздараўленчы комплекс, каб умець добра плаваць і быць здаровай. Дзяўчынка ўжо выступала на сцэне РДК, калі паўтара года таму  ўдзельнічалі ў шоу-праграме "Дочкі—маці". На памяць засталіся яркія ўспаміны і дыплом у намінацыі "Самая дзіўная сям'я", які заняў месца ў пакоі Надзі на "сцяне поспехаў". Несумненна, узнагарод з часам паболее.

—Хочацца, каб у дзіцяці былі рознабаковыя інтарэсы, а не толькі камп'ютар і планшэт,—лічаць бацькі.—Таму стараемся, каб Надзя развівалася ў розных напрамках. Радуе, што ў яе ёсць цікавасць і імкненне да вучобы. Урокі рыхтуе самастойна, мы толькі правяраем.
Старэйшая сястрычка будзе добрым прыкладам для Анечкі, у якой абавязкова праявяцца свае таленты і захапленні. Можа быць, як тата будзе гуляць у валейбол ці разам адправяцца на рыбалку, або з мамай—на аквааэробіку ці ў лес па ягады, ці, як і Надзя, стане спяваць і з задавальненнем збіраць грыбы. Па добрай сямейнай традыцыі разам будуць адзначаць святы, ладзіць пікнікі. 

—Аднойчы мне сказалі, што сям'я—гэта калі два чалавекі глядзяць у адным напрамку,—гаворыць Алена.—І гэта сапраўды так. Калі ў мужчыны і жанчыны агульная мэта, калі двое мараць пра адно, калі паважаюць меркаванне адно аднаго, то сям'я будзе дружнай і трывалай. 

—Самае галоўнае—давер,—канстатуе Юрый.
З "цаглінак" узаемаразумення, павагі, даверу складзены фундамент сям'і Кукуць, якая сёлета 31 снежня святкуе паркалёвае вяселле. Для іх не мае значэння, дождж ці снег, плюс ці мінус будзе за акном у апошні дзень года, бо дом заўсёды сагрэты цеплынёй бацькоўскіх сэрцаў і светлымі ўсмешкамі любімых дачушак. Хочацца кахаць, клапаціцца пра дзетак, ствараць утульнасць і верыць, што блізкі 2016-ы  будзе ўдалым і шчаслівым.

Кацярына РЫНКЕВІЧ.
Фота Казіміра БЛАЖЭВІЧА.

рейтинг: 
Пакінуць каментар
иконка
Каментаваць артыкулы на нашым сайце магчыма толькі ў плыні 360 дзён з дня публікацыі.
Мы ў сацыяльных сетках
Курс валют у Міёрах
Святы
Праздники БеларусиБлижайшие праздники Беларуси

Православные праздникиБлижайшие православные праздники

Католические праздникиБлижайшие католические праздники

Именины 22 апреля 2021
Вадим, Гавриил, Марфа

Именины 21 апреля 2021
Иван, Сергей, Мария

Госці краін

free counters
Партнеры сайта