Авторизация
 

Сям’я Леаніда і Зоі МІШУТАВЫХ з Дзісны святкуе залаты юбілей!

 Дзень нараджэння сям’і дзісненцаў Леаніда Канстанцінавіча і Зоі Генадзьеўны МІШУТАВЫХ – 6 сакавіка 1971 года. Святкуюць залаты юбілей. Іх сямейнае жыццё не назавеш бязвоблачным і вясёлкавым. Разам з тым шмат у ім прыемных, радасных момантаў. А з выпрабаваннямі лёсу муж і жонка спраўляюцца мужна і мудра.

  

Знаёмства на «пятачку»

– Пазнаёміліся мы «на пятачку» летам 1968 года, – пачынае расповяд пра пачатак сямейнай гісторыі Зоя Генадзьеўна.
«Пятачком» у Дзісне называлі танцавальную пляцоўку, што знаходзілася побач з пажарным пастом. Па выхадных тут збіралася моладзь, збягаліся паглядзець на танцы дзятва і гараджане старэйшага ўзросту.

 
– Музыка гучала на ўвесь горад і вабіла на пляцоўку, – успамінае субяседніца. – Не раз я прасілася ў мамы пайсці паглядзець, як танцуюць. Адказ быў такі: «Школу скончыш, тады пойдзеш».

 
І вось 18-гадовая Зоя разам з сяброўкай «на пятачку». Прыгожая статная дзяўчына з доўгай густой касой.
– Паглядзеў на яе – і ўсё, – кажа Леанід Канстанцінавіч.

 
На той час ён ужо скончыў лясны тэхнікум, адслужыў у арміі і ўладкаваўся памочнікам ляснічага ў Лужкі. На танцпляцоўку прыйшоў з сябрам, абодва звярнулі ўвагу на маладых дзяўчат і вырашылі пазнаёміцца. Прычым загадзя дамовіліся, хто якую танцаваць запросіць.
– Я шчаслівая, што пайшла на той «пятачок» і што Лёня выбраў менавіта мяне, – гаворыць праз 50 гадоў сямейнага жыцця Зоя Генадзьеўна.

 
Яна і цяпер захоўвае пісьмы ад каханага. Пранумераваныя і падшытыя.

 
Тым летам Зоя паступіла ў радыётэхнічнае вучылішча ў Віцебск. Пасля там жа скончыла бухгалтарскую школу. Каб быць бліжэй да каханай, Леанід таксама падаўся ў абласны цэнтр вучыцца ў фізкультурны тэхнікум. З часам у Ленінградзе атрымаў вышэйшую адукацыю ў сферы лясной гаспадаркі, але працаваць у ёй больш не давялося.

 

У адказе за самых блізкіх

Будаваць сваё сямейнае жыццё маладыя вырашылі ў роднай Дзісне. У снежні 1971 года ў іх нарадзіўся сын Сяргей. З’яўленне на свет першынца стала адначасова радаснай і сумнай падзеяй: у хлопчыка невылечнае захворванне. Падобныя сітуацыі нярэдка становяцца прычынай распаду сям’і, але не ў выпадку з Мішутавымі. Хворы сын толькі ўзмацніў бацькоўскую адказнасць.

 
Пайсці ў звычайную школу Сяргей не мог. Чатыры класы адвучыўся дома, затым стаў навучэнцам спецыяльнай установы ў Рэчыцы, дзе займаліся з дзецьмі з абмежаванымі магчымасцямі. На канікулы бацькі забіралі сына дадому. Кожнае лета тата выпраўляўся з ім у падарожжы па рацэ на лодцы. Плавалі ў Полацк, Віцебск, Верхнядзвінск. Напрыклад, сплаў у Віцебск доўжыўся пятнаццаць дзён з начнымі прываламі. У абласны цэнтр якраз на «Славянскі базар» трапілі. Апошнія гады пераселі на аўтамабіль і скіроўваюцца па больш блізкіх маршрутах: у Дворнае Сяло, Пераброддзе, Новы Пагост. Штодня 76-гадовы бацька водзіць сына на прагулку. Наведваюцца да куратніка дагледзець птушак, якіх Сяргей набыў сам.

 
 – У нас часам пытаюцца, чаму не аддалі сына ў спецыяльную ўстанову. Сэрца не дазваляе гэтага зрабіць, – гаворыць маці. – Хвароба ў Сяргея прагрэсіруе, ногі слабеюць. Гэта адбіваецца на яго настроі. Перажыванняў нам хапае, але мы нясём адказнасць за свайго сына.
У Мішутавых яшчэ двое дзяцей. Сярэдні сын Аляксандр знайшоў сябе ў будаўнічай сферы, жыве з сям’ёй у Наваполацку. Малодшая дачка Ганна працуе інструктарам-метадыстам па фізічнай рэабілітацыі ў РНПЦ неўралогіі і нейрахірургіі. Тата рады, што Ганна пайшла па яго прафесійным шляху і атрымала вышэйшую адукацыю ў Акадэміі фізічнай культуры.

 
Сам Леанід Канстанцінавіч 35 гадоў вёў урокі фізкультуры ў дзісненскіх сярэдняй і школе-інтэрнаце. Зоя Генадзьеўна столькі ж адпрацавала ў гарсавеце, дзе займалася бухгалтарскімі справамі. Дома ў Мішутавых шмат фотаальбомаў з чорна-белымі і каляровымі здымкамі. Вось шчаслівыя маладыя за вясельным сталом. Вось сын Сяргей радуецца прывалу на беразе ракі. Вось ідзе ў першы клас унук Кірыл, які цяпер вучыцца на стаматолага на трэцім курсе ўніверсітэта ў Смаленску. З-за пандэміі апошнім часам бачыцца з ім не выпадае. Прыязджаюць з Мінска малодшыя ўнукі – трынаццацігадовая Паліна і васьмігадовы Цімафей. Дзядуля і бабуля рады сустрэчы з імі, але непакояцца, што дзеці шмат часу праводзяць у смартфонах.

 
– Наша дзяцінства было куды больш шчаслівым, чым у нашых унукаў, – заўважаюць яны. – Мы бегалі босымі па гарачым пяску, купаліся ў рэчцы, шмат часу праводзілі на вуліцы і заўважалі, як цудоўна навокал. Цяпер жа ўсе інтарэсы ў адным экране. Гэта псуе асанку, зрок і слых, пазбаўляе многіх радасцей.

 
Дарэчы, Леанід Канстанцінавіч штодня знаходзіць у сваім раскладзе гадзіну для заняткаў спортам. Без фізічнай нагрузкі адчувае сябе некамфортна. Таму ў сваім паважаным узросце выглядае стройным і падцягнутым. Зоі Генадзьеўне весці актыўны лад жыцця не дазваляюць праблемы са здароўем. Перажытыя цяжкасці адлюстраваліся ў медыцынскай карце, доўгую густую касу хваробы ператварылі ў кароткую стрыжку. Пераадольваць цяжкасці дапамагалі моц духу і пастаянная падтрымка мужа.

 

Назаўсёды адно ў аднаго

«Ты у меня одна, словно в ночи луна, словно в году весна, словно в степи сосна…», – радкі з калісьці папулярнай песні Юрыя Візбара пісаў Леанід у пісьмах да каханай Зоі. Прайшлі гады, і ён застаецца верным гэтым словам.

 
– Самы лепшы муж у свеце, – гаворыць жонка. – Ніколі не пакрыўдзіць, не скажа нічога дрэннага, усе цяжкасці нашага агульнага лёсу ўзяў на сябе і годна з імі спраўляецца, мяне падбадзёрвае.

 
– У Зоі запальчывы характар, яна імпульсіўная, але хутка супакойваецца, – заўважае муж. – Сям’я павінна трымацца на павазе і ўзаемаразуменні. Трэба ўмець дараваць крыўды і памылкі, быць адказнымі адзін за аднаго.

 
– І каханне важна берагчы. Можа быць, гэта гучыць банальна, але без яго сям’і не бывае, – дадае Зоя Генадзьеўна.

 
Пяцідзясяты сямейны юбілей Мішутавы адзначаюць разам з самымі блізкімі людзьмі і добрымі сябрамі. Прыемны падарунак бацькам зрабілі дзеці – заказалі ў кафэ банкет, каб у адрас таты з мамай зноў загучалі добрыя пажаданні і тосты «За маладых!».

 

Кацярына РЫНКЕВІЧ

Фотаматэрыял Казіміра БЛАЖЭВІЧА і з архіва сям’і МІШУТАВЫХ.

рейтинг: 
Пакінуць каментар
иконка
Посетители, находящиеся в группе Гости, не могут оставлять комментарии к данной публикации.
Мы ў сацыяльных сетках
Курс валют у Міёрах
Святы
Праздники БеларусиБлижайшие праздники Беларуси

Православные праздникиБлижайшие православные праздники

Католические праздникиБлижайшие католические праздники

Именины 18 мая 2022
Адриан, Ирина, Яков

Именины 17 мая 2022
Иван, Исаакий, Кирилл, Климент, Леонтий, Никита, Николай, Мария, Пелагея

Госці краін

free counters
Партнеры сайта