Авторизация
 

Ля сямейнага ачага Аляксея і Наталлі АСТУКЕВІЧАЎ утульна і творча

 Крыніца пазітыву пачынаецца з сямейнага ачага. Ён у Аляксея і Наталлі АСТУКЕВІЧАЎ утульны і творчы. Насуперак парадам псіхолагаў бяруць работу на дом і вечарамі абмяркоўваюць песенны рэпертуар для сваіх Даніка і Машы, касцюмы для падтанцоўкі, сцэнарыі мерапрыемстваў. Бацькі і дзеці на адной творчай хвалі.

Кабінет дырэктара Дзісенскага гарадскога цэнтра культуры Аляксея Астукевіча залівае сонечнае святло.
— У добрае надвор’е працаваць весялей?
— Калі сонечна на душы, тое, што за вакном, не так важна, — адказвае Аляксей Антонавіч.

ТАТА І СЫН часта спяваюць на роднай беларускай мове. Калісьці яна здавалася Аляксею складанай.


— Нарадзіўся я ў Пскове ў сям’і студэнтаў педінстытута. У школу пайшоў у Латвіі, адкуль родам маці. Калі пераехалі на малую радзіму таты ў вёску Акунёва Павяцкага сельсавета, быў трэцякласнікам. З цяжкасцю прывыкаў да беларускамоўнай школы, — расказвае Аляксей Антонавіч. — Беларускую мову вельмі люблю. Чытаў, што яна на другім месцы ў свеце па меладычнасці пасля італьянскай.


Музыка і песні акружалі Аляксея з дзяцінства. Бацькі актыўнічалі ў мастацкай самадзейнасці. Першы раз выступіў на юбілеі ў бабулі ў пяцігадовым узросце. У Павяцкай школе з ім займаўся настаўнік музыкі Аляксей Капцюг. Пра яго цяперашні дырэктар Дзісенскага ГЦК расказвае з цеплынёй і ўдзячнасцю.


 У ТАКІМ ЖА ўзросце, як і тата, заспяваў Данік.
— Рэпеціраваў дома песню “Новогодний поцелуй” да святочнага канцэрта ў ГЦК, — успамінае Аляксей. — Сын слухаў і вывучыў словы. На сцэну выйшлі ўдваіх.


Спяваюць Астукевічы сольна, дуэтам і трыа разам з дзядулем Антонам Баляслававічам.
— Мне ў кампаніі больш падабаецца, так весялей, — гаворыць Данііл.
Хлочык вучыцца ў шостым класе. Школа побач з ГЦК. Пасля ўрокаў спяшаецца да таты на працу. Бывае тут і па выхадных.


— Наўрад ці стану спеваком. Гэта проста захапленне. Мне цікавыя сучасныя камп’ютарныя тэхналогіі, — расказвае Данік. — Лёгка даюцца матэматыка і інфарматыка. Здымаю міні-фільмы. Сцэнарыі сам прыдумваю, а ў ролях мае стрыечныя браты і сёстры.
— На пэўнай прафесіі настойваць не буду. Няхай выбірае тое, што яму цікавей і бліжэй, — заўважае тата.


КАЛІСЬЦІ бацькі Аляксея таксама далі яму права самастойнага выбару. Паступіў у Полацкае педвучылішча на музычнае аддзяленне. Там сустрэўся з Наталляй. Дзяўчына з вёскі Дзікева, што ля Германавічаў, вучылася на харэографа. Агульныя творчыя інтарэсы і ўзаемныя пачуцці з’ядналі маладых людзей у дружную сям’ю.


Яны разам трынаццаць год. У іх шмат творчых ідэй, утульны дом і любімыя дзеці Данік і Маша. “Нарэшце я дачакалася свайго першага выхаду на сцэну!” — радасна ўсклікала пяцігадовая дзяўчынка на рэпетыцыі. На сёлетнім аглядзе-конкурсе мастацкай самадзейнасці Аляксей плануе выступіць з дачушкай. Наталля будзе спяваць у вакальнай групе. Рыхтуе харэаграфічныя нумары. Касцюмы для сваіх танцораў шые на ўласнай машынцы, якую падарылі на дзень нараджэння. Сцэнічны гардэроб папаўняецца новымі ўборамі.


Будні ў Астукевічаў насычаныя. Аляксей сумяшчае кіраўніцтва ГЦК з урокамі музыкі ў вучняў-пачаткоўцаў Дзісенскай школы і заняткамі гуртка ігры на гітары ў мясцовым філіяле Цэнтра дзяцей і моладзі. Наталля — музычны кіраўнік у дзіцячым садку, вядзе танцавальныя гурткі ў цэнтры культуры і выкладае гісторыю ў школе. Вышэйшую адукацыю атрымала на гістарычным факультэце Віцебскага ўніверсітэта. Калі ўвечары ўся сям’я збіраецца дома, ім ёсць пра што пагаварыць.


 НАВАТ ад любімай і захапляльнай творчай справы, а тым больш ад хатніх клопатаў, патрэбны адпачынак. Цёплымі вечарамі Аляксей і Наталля разам выпраўляюцца на прабежку. Ля дома гаспадар сам зрабіў валейбольную пляцоўку. Пасадзіў вакол жывую агароджу з пяцідзесяці елачак. Ладзяць таварыскія спаборніцтвы. Рады гасцям і самі дома не сядзяць.


Мінулым летам з сябрамі падарожнічалі па маршруце Мір-Нясвіж-Навагрудак. Дзяцей у далёкія паездкі пакуль не бяруць. Сёлета плануюць праехаць па Гомельскай вобласці.


— Многія мараць адпачываць за мяжой. Мы лічым, што ў нашай краіне шмат прывабных месцаў, якія варта наведаць, — гаворыць Аляксей.


Новыя ўражанні яшчэ вышэй падымаюць сямейны творчы тонус, які трымаецца на ўзаемаразуменні, захопленасці і жаданні рабіць сваю справу якасна і свежа. 

Фота з сямейнага архіва Астукевічаў.

Кацярына РЫНКЕВІЧ.

рейтинг: 
Пакінуць каментар
иконка
Наведвальнікі, змешчаныя ў групе Гости, не могуць пакідаць каментары да дадзенай публікацыі.
Мы ў сацыяльных сетках
  • Вконтакте
  • Facebook
  • OK
Группа «Миорские новости»
  • Камэнтуюць
  • Актуальна
  • Чытанае

Рэцыдыў

  • 09 ноябрь 2010, 11:17
  • 85 475
  • 0

Інвестыцыйны форум

  • 23 сентябрь 2011, 10:05
  • 55 157
  • 1

Пераброддзе 2012. Погляд вучонага

  • 31 август 2012, 15:19
  • 24 245
  • 0

Кандыдатамі жадаюць стаць

  • 21 август 2012, 15:30
  • 24 242
  • 0

  • 11 февраль 2011, 11:20
  • 23 110
  • 0

Злавілі рыбку, ды… залатую

  • 28 февраль 2011, 16:16
  • 20 874
  • 0

Вагон "вярнуўся"

  • 11 июнь 2013, 10:04
  • 0
  • 2

Пра тых, хто акты рэгіструе

  • 19 декабрь 2012, 09:24
  • 0
  • 2

Трагічны люты

  • 01 март 2011, 09:00
  • 13 472
  • 2
Курс валют НБРБ
Святы
Праздники БеларусиБлижайшие праздники Беларуси

Православные праздникиБлижайшие православные праздники

Католические праздникиБлижайшие католические праздники

Именины 24 мая 2018
Александр, Иосиф, Кирилл, Константин, Михаил, Ростислав

Именины 23 мая 2018
Василий, Кирилл, Таисия

Госці краін
free counters
Партнеры сайта