Наўрад ці сярод жыхароў раёна знойдзецца той, хто не ведае на смак прадукцыю Міёрскага мясакамбіната. Прысутнічае яна на вітрынах магазінаў практычна ва ўсіх абласцях Беларусі. Паўфабрыкаты з ялавічыны запатрабаваны на расійскім рынку. За кожным апетытным ласункам – праца работнікаў прадпрыемства.

Год для Міёрскага мясакамбіната складваецца добра, адзначаюць спецыялісты прадпрыемства. Працуюць з чыстым прыбыткам. А гэта самае галоўнае. Павялічылася загрузка вытворчых магутнасцяў па перапрацоўцы мяса. Прадпрыемства пашырыла сыравінную базу. Прадукцыйнасць працы на аднаго работніка, у параўнанні з мінулым годам, амаль на 20 % вышэй.

Галоўны эканаміст Жанна Кураш прыводзіць асобныя паказчыкі:

– Тэмп росту вытворчасці каўбасных вырабаў складае 122,8 % да аналагічнага перыяду мінулага года. Працуем над пашырэннем асартыменту. Нядаўна прапанавалі пакупнікам новыя віды каўбасных вырабаў: «От бабушки с грибами», «Черный мрамор» з дабаўленнем актываванага вугалю, «Чоризо». Амаль у два разы вырасла вытворчасць паўфабрыкатаў. На экспарт вырабляем 42,7 % выпускаемай прадукцыі. Тэмп росту адгружанай на экспарт прадукцыі складае 126,7 % да мінулагодняга перыяду. У Расійскую Федэрацыю пастаўляем ялавічыну: паўфабрыкаты буйнакускавыя бескасцёвыя, блокі з жылаванага мяса, а яшчэ тлушч-сырэц.

За высокімі лічбамі – старанная і плённая праца. Спіскавая колькасць работнікаў мясакамбіната – 273 чалавекі. Практычна ўсе члены прафсаюзнай пярвічкі. Атрымліваюць грашовыя і прадуктовыя бонусы да святочных дат. У тым ліку і да Дня работнікаў сельскай гаспадаркі і перапрацоўчай прамысловасці.

 Сёлета шэраг працаўнікоў таксама атрымае ўзнагароды. У іх ліку муляр Сяргей Хандусенка і ветурач Надзея Цярэшка.

На мясакамбінаце Сяргей Хандусенка больш за 20 гадоў. Перайшоў сюды з ПМК-55. Для муляра знайшлася справа на перапрацоўчым прадпрыемстве. Многае тут зроблена і яго рукамі.

– Апошнія два гады сачу за тым, каб на тэрыторыі было акуратна і прыгожа, – гаворыць Сяргей Аляксеевіч. – Даглядаю сад, абкошваю ўчасткі. Падчас ацяпляльнага сезону я качагар. Словам, спраў хапае.

Каля дзесяці гадоў занята на прадпрыемстве Надзея Цярэшка. Гэта яе трэцяе рабочае месца. Пасля ветакадэміі працавала па размеркаванні ў Лёзненскім раёне, затым на свінакомплексе «Гара- дзец» Шаркаўшчынскага раёна.

– Родам я з вёскі Лужкі. У Міёры замуж выйшла. Калі сюды пераехала, адразу на мясакамбінат уладкавалася. Пачынала прыёмшчыкам жывёлы, – расказвае Надзея Пятроўна. – Таксама была начальнікам вытворчай лабараторыі. Цяпер ветурач халадзільнага ўчастка. Кантралюю тэрміны прыдатнасці прадукцыі, што тут захоўваецца, сачу за адгрузкай, афармляю ветэрынарную сертыфікацыю.

Рабочы дзень у ветурача халадзільнага ўчастка з шасці раніцы, бо ў гэты час пачынаецца адгрузка прадукцыі. Дадому ідзе, калі справяцца з апошняй партыяй. Часам гэта бывае ў восем ці дзесяць вечара. Да працяглага рабочага дня і пад’ёму ў 4.30 Надзея Пятроўна прывыкла.

– Для мяне гэта звычайная работа. Хоць, пагаджуся з тым, што не кожны такі графік вытрымае, – гаворыць яна. – Мне мая справа падабаецца. Пастаянны актыўны рух. Наўрад ці магла б працаваць з паперамі ў кабінеце.

Старанную працу Сяргея Хандусенкі і Наталлі Цярэшка адзначалі не раз. Сёлета з нагоды прафесійнага свята атрымаюць узнагароды ад абласнога камітэта прафсаюзнай арганізацыі.

Кацярына Рынкевіч.

Фотаматэрыял Казіміра Блажэвіча.