Першая Усебеларуская краязнаўчая канферэнцыя адбылася ў лістападзе 1924-га. Сто гадоў таму рух аматараў навуковага вывучэння мінулага родных мясцін набыў арганізаваны характар. Ім кіравала тады ж створанае Цэнтральнае бюро краязнаўства пры інстытуце беларускай культуры. Праз год пачалося выданне часопіса «Наш край», потым набыткі аматараў даўніны сталі абмяркоўваць на з’ездах.

Інстытут гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі сумесна з Цэнтрам даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры, галіновым прафсаюзам навукоўцаў адзначылі юбілей навукова-практычнай канферэнцыяй «Гістарычнае краязнаўства Беларусі: вопыт, праблемы і перспектывы развіцця». Яна праходзіла ў снежні і суправаджалася выставай Цэнтральнага навуковага архіва НАН Беларусі. Аргкамітэт узначальваў дырэктар Інстытута гісторыі Вадзім Лакіза, а яго ўдзельнікаў віталі старшыня Пастаяннай камісіі па адукацыі, культуры і навуцы Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Ігар Марзалюк, дэкан гістарычнага факультэта БДУ Аляксандр Канахоўскі, старшыня Саюза пісьменнікаў Аляксандр Карлюкевіч, акадэмікі, дактары гістарычных навук, прафесары і дацэнты.

На пленарным пасяджэнні прааналізавалі развіццё гістарычнага краязнаўства ў Беларусі і яго сучасную ролю, сувязь з археалагічнымі даследаваннямі. Дзейнічалі тры секцыі, на іх прагучалі 84 даклады, яшчэ было прадстаўлена 15 стэндавых дакладаў. На адной з секцый прагучаў даклад пра дзейнасць гуртка «Арганаўты мінулага».

Канферэнцыя праводзілася ў рамках Дзяржаўнай праграмы навуковых даследаванняў на 2021-2025 гг. «Грамадства і гуманітарная бяспека беларускай дзяржавы».

Леанід МАТЭЛЕНАК.