11 Апреля 2024

Вдохновлённость творческим делом свойственна рукодельнице миорчанке Екатерине Закревской

gazeta
  • 601

Вдохновенность творческим делом и любопытство на пути к целям свойственны миорчанке Екатерине Закревской. Плетет в технике макраме, мастерит из гипса, занимается графическим дизайном, оказывает услуги по уходу за волосами. И продолжает учиться новому.

 Натхнёнасць творчай справай і цікаўнасць на шляху да мэт уласцівы міярчанцы Кацярыне Закрэўскай. Пляце ў тэхніцы макрамэ, майструе з гіпсу, займаецца графічным дызайнам, аказвае паслугі па доглядзе за валасамі. І працягвае вучыцца новаму.

Студыя прыгажосці

Год таму Кацярына адкрыла ў райцэнтры студыю прыгажосці. Прымае кліентак, якія жадаюць мець дагледжаныя прыгожыя валасы. У ліку паслуг – керацінавае выпрамленне, ботакс, у тым ліку для бландзінак з эфектам таніравання, ламініраванне, прыкаранёвы аб’ём і іншыя. Усяму навучылася на спецыяльных курсах, аб чым сведчаць сертыфікаты.

– Спантанна ўсё атрымалася. Знаёмая прапанавала прайсці навучанне. Ідэя спадабалася, і я стала яе рэалізоўваць, – расказвае майстар пра шлях да сваёй справы ў б’юці-сферы. – У мяне так: калі штосьці зацікавіла, адразу пачынаю гэтым займацца. Разам з тым даводзіцца пераадольваць страх самавыяўлення і чужой ацэнкі, якая не заўсёды бывае добразычлівай.

Рамонт у студыі Каця рабіла сама. Грунтавала і фарбавала сцены, прадумвала дызайн і дэкор інтэр’еру. Для афармлення выкарыстала свае вырабы ў тэхніцы макрамэ: пано, шторы. Вялікае круглае люстэрка дэкарыравала натуральным стабілізаваным імхом, які многія прымаюць за штучны.

Ад гліняных ружачак да арыгінальных сумачак

– Люблю майстраваць сваімі рукамі. Гэта з дзяцінства, – гаворыць суразмоўніца. – Летнія канікулы мы са стрыечнай сястрой праводзілі ў бабулі ў вёсцы. Шукалі цікавыя заняткі. Адным з такіх стала лепка з гліны, якую збіралі на сельскай дарозе. Гліняныя ружачкі да цяперашняга часу захоўваюцца. Яшчэ любіла плесці фенечкі з нітак. Макрамэ таксама ў школьныя гады зацікавілася.

Напэўна, у большасці слова макрамэ выклікае асацыяцыі з кашпо ці выявай савы. Кацярына ў сваім захапленні пайшла далей. Пляце рамяні, сумачкі, рукзакі, пляжныя сукенкі, камізэлькі, абажуры. Рэчы арыгінальныя, трывалыя, з доўгім тэрмінам службы. Напрыклад, адзін з рамянёў носіць больш за дзесяць гадоў, і яго знешні выгляд не змяняецца. Догляд просты – перыядычна мыць у пральнай машыне.

– Пляту з поліэфірнага шнура ці кручанай баваўнянай вяроўкі. Напрыклад, на адну штору для акна ў студыі спатрэбіўся кіламетр шнура. Гэты матэрыял лёгка знайсці на сайтах інтэрнэт-магазінаў, – заўважае Кацярына. – Ствараць на заказ у мяне не атрымліваецца. Люблю плесці так, як сама бачу. Пры гэтым не паўтараюся. Ёсць жадаючыя набыць штосьці для сябе. Напрыклад, мае сумачкі трапілі ў Расію, Польшчу, Германію.

У якасці валанцёра Каця праводзіла майстар-класы для наведвальнікаў аддзялення сацыяльнай рэабілітацыі, абілітацыі інвалідаў.

Грані самаразвіцця

Захапленне рукадзеллем не перашкаджае развівацца ў іншых накірунках. Уменні і навыкі, атрыманыя на курсах графічнага дызайну, спатрэбіліся ў вядзенні асабістай старонкі ў Інстаграм. Таксама стварае карткі тавараў на адным з інтэрнэт-магазінаў, выконвае індывідуальныя заказы на лагатыпы, візітоўкі і да т. п.

– Па дыпломе я фельчар-гігіеніст-эпідэміёлаг, – заўважае Кацярына. – Пасля медкаледжа тры гады працавала ў раённым цэнтры гігіены і эпідэміялогіі. Затым вырашыла шукаць сябе ў іншай справе. Дарэчы, яшчэ студэнткай скончыла курсы цырульнікаў. Аднак гэтыя навыкі прымяняю толькі ў сям’і. Цікава развівацца ў б’юці-сферы. Перыядычна праходжу навучанне, пастаянна гляджу тэматычныя вебінары. Нядаўна вучылася на дадатковых курсах па пілінгу скуры галавы, за імі былі заняткі па трыхалогіі.

У майстра ёсць пастаянныя кліенткі. Праводзіць ім не толькі эстэтычныя працэдуры, але і дапамагае падабраць дамашні догляд за валасамі.

Крыніца энергіі для Кацярыны – прырода. Разам з мужам і двума сваімі сабакамі любіць гуляць у лесе. Летам, як у дзяцінстве, збірае чабор і іншыя духмяныя травы на гарбату. Ёсць свае сакрэтныя палянкі, пра якія нікому не расказвае. Без свежага паветра, лесу і палеткаў сябе не ўяўляе, таму вялікі горад для Каці не варыянт. Утульна ў родных Міёрах. Да таго ж, як сведчыць яе ўласны вопыт, жывучы ў правінцыі, таксама можна займацца самаразвіццём і спрабаваць новае. Галоўнае – мець жаданне і ўмець пераадольваць сумненні.

Кацярына Рынкевич.
Фотаматэрыял з альбома Кацярыны ЗАКРЭЎСКАЙ.

← Предыдущая

В Миорах прошел марафон по скандинавской ходьбе в День пожилых людей

Назад к списку
Следующая →

В ОАО «Миорский райагросервис» приступили к севу яровых культур

[[!if? &subject=`[[!is_amp]]` &operator=`==` &operand=`0` &then=` `]]