У 1987 годзе Генеральная Асамблея ААН аб’явіла 1 сакавіка Міжнародным днём барацьбы з наркаманіяй і незаконным абаротам наркотыкаў. Такім чынам акрэ-сліла важнасць праблемы і праявіла рашучасць пашыраць супрацоўніцтва для дасягнення мэты – сусветнай супольнасці, вольнай ад наркаманіі.

Здагадка, што дзіця ўжывае наркотыкі, выклікае ў бацькоў моцныя адмоўныя эмоцыі. За імі нярэдка ідуць паспешлівыя неўтаймаваныя дзеянні, якія толькі ўскладняюць сітуацыю. Змагацца ў адзіночку звычайна бескарысна. Абавязкова трэба пракансультавацца з нарколагам, гэта ананімна. Звяртайце ўвагу на змяненні ў паводзінах дзіцяці, яны могуць быць сігналамі небяспекі.

Нарастальная скрытнасць: дзіця замыкаецца ў сабе і неахвотна ідзе на кантакт. Размовы па тэлефоне сакрэтныя, яно выходзіць з пакоя, каб пагутарыць пра штосьці важнае. Многія прыдумваюць сабе другую палавінку, з якой не хочуць знаёміць бацькоў, рэгулярна прападаюць са сваім містычным сябрам ці сяброўкай.

Павелічэнне расходаў: фінансавыя патрэбы дзіцяці значна растуць. Часта просіць грошай на камп’ютарныя дыскі, на паход у кіно, паездкі з аднакласнікамі. Адна з галоўных прыкмет, што падлетак стаў ужываць наркотыкі, – рэгулярная прапажа грошай з кашалька.

Зацікаўленасць медыцынай: падлетак раптам пачынае праяўляць павышаны інтарэс да хатняй аптэчкі і літаратуры па фармакалогіі. Глядзіць відэа пра ўздзеянне наркотыкаў на арганізм, а свае дзеянні апраўдвае звычайнай цікавасцю. Размаўляючы пра медыцынскія прэпараты, крайне ўзбадзёрваецца і дзеліцца ведамі і адкрыццямі ў гэтай сферы.

Змяненне памеру зрэнак: яны звужаюцца да запалкавай галоўкі пры ўжыванні апіятаў ці седатыўных прэпаратаў. Прыхільнікаў курыльных сумесяў можна пазнаць па пашыраных зрэнках. Падчас інтаксікацыі іх памер не мяняецца нават пры рэзкай змене асвятлення ў пакоі.

Парушаная каардынацыя руху: няўпэўненая хісткая хада характэрная не толькі для алкаголікаў. Пад уздзеяннем наркотыкаў рухі дзіцяці становяцца замаруджанымі і няўклюднымі, яно можа спатыкацца, часта выпускае з рук прадметы, можа доўга спрабаваць уставіць ключ у замок.

Дапамагчы гатовы ў раённым сацыяльна-педагагічным цэнтры. Звяртайцеся па адрасе г. Міёры, вуліца Камуністычная, 8, кабінет 11, тэлефон 5 18 49, 5 07 79.
Тэлефон даверу Рэспублікі Беларусь 8 (017) 246 03 03.
Ананімна дапамогу можна атрымаць па нумары + 375 (17) 311 00 00 і на сайце pomogut.by.

Фота для ілюстрацыі.
Аляксандр ЮРЧАНКА, педагог-псіхолаг раённага СПЦ.