У спісе жыццёвых арыенціраў Рэгіны Букіс усмешка і пазітыў сярод першых.

—   Я іду па вуліцы і ўсміхаюся прахожым, — кажа Рэгіна, — і хто-небудзь абавязкова ўсміхнецца ў адказ. Ад гэтага паляпшаецца настрой.

А яшчэ ўсмешку можна лічыць яе рабочым інструментам, бо танцаваць з сумным тварам проста немагчыма.

Рэгіна Букіс працуе кіраўніком танцавальных гурткоў у РДК. Узрост яе выхаванцаў — ад 20 да 45. У раскладзе заняткаў — лёгкасць і грацыёзнасць вальса, магія і таямнічасць усходняй пластыкі, энергічныя рухі сучаснасці.

— Танец — гэта напружаная праца, якая патрабуе значных фізічных і маральных намаганняў, — расказвае харэограф. — Гэта толькі знешне здаецца, што ўсё лёгка і проста. На самай справе, нагрузка на мышцы вельмі значная і энергіі патрэбна даволі шмат. Але ў той жа час гэта і адпачынак, і магчымасць раскрыць сябе, пазнаць новыя грані сваёй асобы. Заняткі танцамі ўдасканальваюць цела і выпрацоўваюць характар. 

Рэгіна магла б выбраць для сябе любую іншую прафесію. Яна ўмее шыць, дарэчы, касцюмы для выступленняў у асноўным справа рук кіраўніка гурткоў. Дзякуючы цікавасці і настойлівасці, яна заўсёды знаходзіць адказы на свае пытанні, таму ў школе не было цяжкасцяў з вучобай. А яшчэ з дзяцінства любіла танцаваць, таму і спыніла свой выбар на аддзяленні харэаграфіі Віцебскага вучылішча мастацтваў (цяпер Віцебскі дзяржаўны каледж культуры і мастацтваў). Там яна асвоіла няпростую, але цікавую “танцавальную грамату” і навучылася раўнадушна адносіцца да салодкага. Таму цяпер амаль што ўся прыгатаваная духмяная выпечка дастаецца мужу Міхаілу і маленькай дачцэ Лізе. Нягледзячы на тое, што рабочы дзень у Рэгіны часта заканчваецца пасля дзевяці гадзін вечара, а некаторыя святочныя выхадныя праходзяць на сцэне, яна паспявае ўдзяляць дастаткова часу сваёй сям’і і акружаць родных клопатам і пяшчотай. І пры гэтым яшчэ сочыць за парадкам у садзе і агародзе.

—  Мне падабаецца мець справу з зямлёй, — гаворыць маладая гаспадыня, — таму праполка агарода — своеасаблівая рэлаксацыя. А яшчэ ў нашай сям’і ёсць правіла — рабіць усё разам. Нават Лізу з малых гадоў да працы прывучаем.

Аднак, па меркаванні Рэгіны, бытавыя клопаты не павінны выцясняць з дома рамантыку. Яна лічыць, што ў сям’і не можа быць эгаістычнага “Я”, ёсць “Мы”. Гэта значыць, што трэба ўмець уступаць адзін аднаму і вырашаць канфлікты праз даверлівыя размовы.

Так што ў прафесіянальнага харэографа можна павучыцца яшчэ жыццёвай мудрасці, а таксама ўменню быць сабой і добра выглядаць.

— Прыгажосць жанчыны павінна ісці з яе душы, — гаворыць Рэгіна. — Агеньчык у вачах і элегантная паходка — вось сакрэт прывабнасці. Што да адзення, то тут трэба памятаць — модна тое, што табе падыходзіць. Але галоўнае, прыгожа сябе адчуваць, тады і знешне будзеш прыгожай.

Кацярына СУРАВЕЦ.