Авторизация
 

Яблыневым квеценем свята аб'ядноўвае. Што значыць Дзень Перамогі для жыхароў Міёршчыны

 Вялікая Айчынная вайна крывавай старонкай упісана ў гісторыю кожнай сям’і. Хтосьці страціў у ёй родных і блізкіх людзей, іншыя выжылі, аднак ліхалецце змяніла іх лёс. Святам са слязамі на вачах называюць 9 Мая. Што гэты дзень значыць для кожнага з нас, пацікавімся ў жыхароў раёна.

 Алена ШАМЁНАК,
старшыня раённага аб’яднання «Белая Русь»:

– Перш за ўсё Дзень Перамогі – гэта гордасць за нашых прадзедаў, якія не шкадавалі жыцця дзеля нашай светлай будучыні. А яшчэ – знак удзячнасці ветэранам, якія змагаліся за мір, тым, хто адраджаў краіну з попелу. Наша пакаленне свята захоўвае памяць. Традыцыйна праводзім акцыю «Белая Русь – ветэранам». Асабіста для мяне гэта і дзень памяці пра маіх дзядуляў. Аднаго з іх я ведала толькі па фотаздымках – яго забрала вайна. Успаміны пра другога – малалетняга вязня фашысцкіх канцлагераў – выклікаюць моцныя пачуцці. Дрыжыкі ішлі па целе, калі ён расказваў пра голад і холад, якія былі пастаяннымі спадарожнікамі. Забыць такое немагчыма.

 Яўген БАРАН, старшыня Дзісненскага гарсавета:

– Для мяне 9 Мая было і застаецца сямейным святам. Ваявалі мае дзядулі – і па матчынай, і па бацькавай лініі. Абодва выжылі ў той страшэннай вайне. Пайшлі на фронт у 1941 годзе. Сцяпан Лаўрэнцьевіч Баран удзельнічаў у баях на Курскай дузе, быў цяжка паранены, доўга лячыўся ў шпіталі, пасля камісаваны. Узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны першай ступені. Іван Мінавіч Баран (абодва з вёскі Бараны і мелі адно прозвішча) атрымаў медаль за перамогу над Японіяй. Часта прыгадваю сваіх гераічных дзядоў. На жаль, адзін з іх памёр яшчэ да майго нараджэння, але памяць пра іх і іх подзвігі жыве. Ад другога дзядулі даведваўся шмат пра Вялікую Айчынную. У гэта светлае і добрае свята мы заўсёды збіраліся сям’ёй. Спачатку хадзілі на мітынгі, потым, калі ўжо не мог іх наведваць, – дома. Важна і сёння ведаць і памятаць пра падзеі 75-гадовай даўніны. Гэтую найвялікшую каштоўнасць перадам сваім дзецям і ўнукам.

 Валянціна Васільеўна РУБІС, пенсіянерка:

– Мне было 11 гадоў, калі прыйшла вайна. Жылі ў вёсцы. Да нас штодзень прыходзілі то немцы, то партызаны. Першыя забіралі ўсе прадукты і жывёлу, што бачылі. Нашы шкадавалі: «пакіньце дзецям». 9 Мая – гэта памяць. Мае ўнукі і праўнукі распытваюць пра ліхалецце, хочуць ведаць сваю гісторыю і пра сваіх продкаў. У гэты дзень раней збіраліся разам з суседзямі, ішлі на мітынг, успаміналі мінулае. І добрае, і дрэннае. Цяпер глядзім парад па тэлевізары. Кранаюць да слёз аповеды, як пакутавалі людзі.

 Святлана ІШЧУК, індывідуальны прадпрымальнік:

– Дзень Перамогі гучыць у маёй душы як дзень памяці. Таму што з намі няма не толькі загінулых, а ўжо нават многіх тых, хто прайшоў усю вайну. Я люблю пераглядаць старыя здымкі маіх дзядоў у ваеннай форме. Абодва яны ваявалі і засталіся ў жывых. Матулін бацька дайшоў да Берліна. 9 Мая асабліва адчуваю гонар за іх. У кожнага з іх шмат заслужаных ордэнаў і медалёў. А пра ўзнагароды яны і не думалі, перажывалі за свае сем'і і родную краіну. Часта пытаюся ў сябе: ці змаглі б мы, наша пакаленне, вось так абараняць Радзіму?

 Паліна ІВАШЧУК, дзесяцікласніца Дзісненскай СШ:

– Гэта дзень памяці і смутку. Памяці, таму што мае родныя прайшлі страшную вайну і выжылі. Я імі ганаруся. Смутку, бо шмат жыццяў аддадзена за перамогу. Таксама гэта дзень міру: дзякуючы салдатам мы жывём у вольнай краіне пад светлым небам.


 Вольга КОРСАК, бібліятэкар:

Для мяне 9 Мая – гэта магчымасць жыць у мірны час, не ведаць, што такое вайна, голад, страх… Але перш за ўсё – удзячнасць людзям, без якіх быў бы немагчымы Дзень Перамогі. Дзякуючы ім мы не ведаем таго страшнага часу.

 Галіна КОНАНАВА, удзельніца клуба «Бажэна»:

– У нас з мужам ваявалі таты. Адзін прайшоў фінскую вайну, другі – фінскую і Вялікую Айчынную. Уладзімір Карнеевіч Конанаў атрымаў шмат узнагарод, сярод іх Ордэн Чырвонай зоркі. Тры гады запар удзельнічалі ў акцыі «Беларусь памятае» з яго партрэтам. Сёлета ў Беларусі да 75-годдзя Вялікай Перамогі саджаюць яблыневыя алеі. Мы з мужам таксама вырашылі такім чынам ушанаваць памяць продка. Яблыньку назвалі ў гонар бацькі – карнееўка. Напамін пра яго жыве яшчэ даўжэй, радавацца смачным пладам будуць дзеці і ўнукі. Дзень Перамогі – гэта наш гонар і памяць, добры настрой, яркае сонца і мірнае неба.

Фотаматэрыял з архіва рэдакцыі і з сацыяльных сетак.
Падрыхтавала Алена ВАРОНІНА.

рейтинг: 
Пакінуць каментар
Мы ў сацыяльных сетках

  • да 2018
  • 2019
  • Камэнтуюць
  • Актуальна
  • Чытанае

Рэцыдыў

  • 09 ноябрь 2010, 11:17
  • 98 341
  • 0

Інвестыцыйны форум

  • 23 сентябрь 2011, 10:05
  • 88 543
  • 1

Злавілі рыбку, ды… залатую

  • 28 февраль 2011, 16:16
  • 87 179
  • 0

Пераброддзе 2012. Погляд вучонага

  • 31 август 2012, 15:19
  • 42 509
  • 0

  • 11 февраль 2011, 11:20
  • 42 124
  • 0

Кандыдатамі жадаюць стаць

  • 21 август 2012, 15:30
  • 36 573
  • 0

Вагон "вярнуўся"

  • 11 июнь 2013, 10:04
  • 0
  • 2

Пра тых, хто акты рэгіструе

  • 19 декабрь 2012, 09:24
  • 0
  • 2

Трагічны люты

  • 01 март 2011, 09:00
  • 25 699
  • 2
Курс валют у Міёрах
Святы
Праздники БеларусиБлижайшие праздники Беларуси

Православные праздникиБлижайшие православные праздники

Католические праздникиБлижайшие католические праздники

Именины 14 июля 2020
Алексей, Аркадий, Василий, Иван, Константин, Кузьма, Лев, Павел, Петр, Тихон, Ангелина

Именины 13 июля 2020
Андрей, Григорий, Иван, Матвей, Михаил, Петр, Степан, Тимофей, Фаддей, Дина, Яков, Филипп

Госці краін

free counters
Партнеры сайта