Авторизация
 

Тамара ГУГАЛА: з 90-х гадоў з газетай не расстаецца

 У 80-я – пачатку 90-х гадоў у раённай газеце «Сцяг працы» публікаваліся грунтоўныя па змесце і душэўныя па настроі артыкулы Тамары ГУГАЛА. Карэспандэнт спрабавала сябе ў розных тэматычных накірунках. Пісала пра сельскіх працаўнікоў і будаўніцтва жылля ў вёсцы, пра клопаты педагогаў і школьнае жыццё, пра ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны, закранала маральна-этычныя аспекты паўсядзённасці. Публікацыі адгукаліся чытачам, а часам мелі лёсавызначальны ўплыў.

 

Пісаць з дзяцінства любіла. Сачыненні па літаратуры былі ў радасць. Па дарозе са школы прадумвала, якія словы падбяру, як сюжэт пабудую, – расказвае Тамара Георгіеўна. – Разважаючы над выбарам прафесіі, думала і пра журналістыку, але вырашыла стаць педагогам. Многія сваякі настаўнічалі ў школе.

 

У рэдакцыю прывялі абставіны

У 1975 годзе выпускніца Полацкага педвучылішча ўладкавалася настаўніцай пачатковых класаў у Мілашоўскую школу. Працу сумяшчала з вучобай на завочным аддзяленні факультэта рускай мовы і літаратуры Пскоўскага педінстытута. На чацвёртым курсе прапанавалі работу ў Паташнянскай васьмігодцы. Там адпрацавала яшчэ чатыры гады.

 
– З Міёр дабірацца далёка, таму здымала жыллё ў Паташні, – расказвае субяседніца. – Дома цяжка захварэў тата, маці складана было адной яго даглядаць. Папрасіла, каб я вярнулася да іх і знайшла работу ў райцэнтры. У гарадскіх школах вакансій не было. Звярнулася ў рэдакцыю. Да гэтага з газетай не супрацоўнічала, аднак мяне ўзялі ў штат.

 
Карэспандэнтам раённага выдання «Сцяг працы» Тамара Гугала стала 24 жніўня 1983 года. Праз некаторы час прызначылі на пасаду загадчыка аддзела пісьмаў. Памятае героя сваёй першай публікацыі – настаўніка гісторыі з Мікалаёўскай школы Мікалая Аляксандравіча Тумашэвіча. Пасля падрыхтавала шмат артыкулаў пра людзей розных прафесій.

 

Чытачы і аўтары на сувязі

У газеце Тамара Георгіеўна адказвала за штомесячныя тэматычныя старонкі: для школьнікаў – «Арляняты» з матэрыяламі пра найлепшых вучняў, цікавыя падзеі са школьнага жыцця; для моладзі – «Сучаснік», дзе галоўныя героі публікацый – маладыя спецыялісты з розных галін вытворчасці; «Чалавек. Закон. Грамадства» – для чытачоў, якіх цікавіла тэма правапарадка. Пісала рэпартажы з восеньскіх кірмашоў, аглядаў мастацкай творчасці, удзельнічала ў рэйдах народнага кантролю. Як загадчык аддзела пісьмаў працавала з карэспандэнцыяй пазаштатных аўтараў.

 
– Лісты ў рэдакцыю прыходзілі штотыдзень, – заўважае яна. – Дасылалі нататкі, цікавыя гісторыі, апавяданні. Указвалі на праблемы, крытыкавалі работу камунальнай службы, стан дарог. Пісьмы з заўвагамі рэдакцыя накіроўвала на рэагаванне ў адпаведныя арганізацыі. Адказ яны павінны былі даць своечасова, за парушэнне выклікалі на пасяджэнне райкама партыі.

 
З пазаштатных аўтараў прыгадвае настаўніка з Цвеціна Віталя Высоцкага з яго жыццёвымі гісторыямі і расповядамі, якія публікавалі з працягам у некалькіх нумарах; супрацоўніка прыродаахоўнай галіны Сяргея Матэленка з публікацыямі на тэму прыроды, піянерважатага з Язна Васіля Казлоўскага з нататкамі пра школьныя справы. Пісалі ў раёнку цяперашнія супрацоўнік «Краязнаўчай газеты» Уладзімір Пучынскі і пісьменніца Алена Масла. Па традыцыі, 5 мая – у Дзень друку – актыўных пазаштатных аўтараў запрашалі ў рэдакцыю, дарылі ім сувеніры, ладзілі чаяпіцце з салодкімі ласункамі.

 

Пра сілу друкаванага радка

Найбольш падабалася Тамары Георгіеўне пісаць на тэмы маралі, разважаць над учынкамі чалавека, расказ- ваць чытачу гісторыі, якія краналі душу. Прыгадвае адну з такіх:
– Падчас паездкі ў Новы Пагост мне расказалі пра адзінокага пажылога мужчыну, які ляжаў у мясцовай бальніцы. Яго жонка даўно памерла, а пяцёра дарослых дзяцей пра бацьку забыліся. У размове з ім мяне здзівіла, з якой цеплынёй і ласкай ён гаварыў пра іх. Апраўдваў тым, што ў кожнага свая сям’я і шмат клопатаў, таму і не могуць да яго прыехаць.

 
Я напісала пра гэтага чалавека і зусім не думала, што публікацыя атрымае шырокі рэзананс. Між тым многія жанчыны з Міёр, якія ў нядзелю ездзілі ў Новы Пагост у царкву, паколькі ў райцэнтры яе яшчэ не было, наведалі таго дзядулю. Адна чытачка выразала артыкул і адправіла пісьмо ў Жлобін на прадпрыемства, дзе працавала яго дачка. У выніку дзеці забралі бацьку да сябе.

 

Слёзы на 1 верасня

З сабой ручку і блакнот – і ў дарогу. Паездкі, новыя знаёмствы, прыемныя зносіны, цікавыя гісторыі суразмоўцаў – усё гэта падабалася Тамары Георгіеўне. Аднак у глыбіні душы яна сумавала па школе, дапытлівых дзіцячых позірках, вучнёўскіх сшытках, якія калісьці так любіла правяраць. «Ну што, Тамара, сёння ў цябе чорны дзень», – жартаваў з калегі Аляксей Кавалевіч, калі яна са слязамі на вачах любавалася дзецьмі, што 1 верасня ішлі ў школу з усмешкамі і пышнымі букетамі кветак.

 
Да настаўніцкіх клопатаў Тамара Гугала вярнулася ў 1992-м. У СШ № 2 дзесяць гадоў займалася з вучнямі-пачаткоўцамі, затым выкладала рускую мову і літаратуру. Вяла гурток юных карэс- пандэнтаў. Сама ў газету ўжо не пісала, дапамагала рыхтаваць публікацыі дзецям. Яе вучаніца Вераніка Сушко паступіла на факультэт журналістыкі ў БДУ, цяпер працуе ў сталіцы. У 2010 годзе Тамара Георгіеўна выпусціла сваіх адзінаццацікласнікаў і пайшла на адпачынак.

 

З газетай не расстаецца

Даўно развітаўшыся з прафесіяй карэспандэнта, Тамара Чарневіч (Гугала – яе дзявочае прозвішча. – Заўвага аўтара) засталася вернай падпісчыцай раёнкі.
– Чытаю ад першай да апошняй старонкі, – гаворыць яна. – Газета цікавая і змястоўная, з якаснымі фотаздымкамі і эстэтычным афармленнем. Ёсць пра што пачытаць. Аднак заўважаю, што мала крытычных публікацый. Раней штомесяц выходзіла сатырычная старонка «Лазня», дзе ўказвалі на недахопы ў дзейнасці розных служб. Напэўна, цяпер складаней пісаць пра сельскую гаспадарку. У 80-я гады яна квітнела, працаўнікі мелі добрыя заробкі. Напрыклад, у калгасе «Парыжская камуна» была чарга на месцы даярак. Сёння сітуацыя нярадасная.

 
Час на пенсіі Тамара Георгіеўна праводзіць с карысцю. З мужам Леанідам Міхайлавічам цёплай парой даглядаюць сад і агарод. Халадамі больш часу для мастацкай літаратуры, перыёдыкі. Прыгадвае мінулае: і школу, і рэдакцыю. Гаворыць, нярэдка сняцца школьныя ўрокі і рэдакцыйныя камандзіроўкі. 

 

Кацярына РЫНКЕВІЧ

Фота з асабістага архіва Тамары ЧАРНЕВІЧ.

рейтинг: 
Пакінуць каментар
Мы ў сацыяльных сетках
Курс валют у Міёрах
Святы
Праздники БеларусиБлижайшие праздники Беларуси

Православные праздникиБлижайшие православные праздники

Католические праздникиБлижайшие католические праздники

Именины 29 сентября 2021
Алексей, Виктор, Григорий, Иосиф, Сергей, Людмила

Именины 28 сентября 2021
Андрей, Виссарион, Герасим, Григорий, Дмитрий, Иван, Игнатий, Иосиф, Леонид, Макар, Максим, Никита, Николай, Петр, Порфирий, Степан, Федот, Евдокия, Людмила, Мария, Яков, Семен

Госці краін

free counters
Партнеры сайта