Авторизация
 

Лірычныя радкі Ірыны Ліпніцкай з Дзісны

 Ірына Аляксандраўна Фурсава (Ліпніцкая — прозвішча бабулі) — нарадзілася 9 мая 1951 года ў сям’і адмысловага каваля і дамашняй гаспадыні на Дзісеншчыне, на хутары паміж вёскамі Акунёва і Ліпаціна.

Неўзабаве з бацькамі пераехала ў Дзісну, дзе закончыла школу. Па рэкамендацыі настаўнікаў спадзявалася стаць журналістам. Але… ці то не хапіла рашучасці, ці то веры ў свае сілы, а можа проста не шанцавала. Скіравалася ў Полацк і вучылася на факультэце “Прамысловае і грамадзянскае будаўніцтва”. Потым працавала інжынерам, майстрам па будаўніцтве ў ЛВДС “Дзісна”, актыўна ўдзельнічала ў грамадскім жыцці калектыву. Была старшынёй прафкама і жаночага савета, дэпутатам. З лірыка амаль што атрымаўся фізік, ды не зусім.


Вершы пачала пісаць у школьныя гады спачатку для сябе, потым стала дасылаць іх у газеты, у тым ліку ў ”Міёрскія навіны”, і часопісы. Нават вучылася на курсах пры Літаратурным інстытуце. Хаця працоўныя і мацярынскія (расціла двух сыноў) справы займалі большую частку жыцця, сцвярджае, што вершы ўпарта круціліся ў галаве. Нарэшце, садзілася за стол і запісвала — спачатку на рускай мове, а потым — на беларускай. Здаралася, нешта прыстойнае атрымлівалася адразу, іншы раз перапрацоўкі працягваліся некалькі дзён, тыдняў, нават гадоў.


Піша вершы, апавяданні, казкі, эсэ. У 2014 годзе ў Мінску выдала кнігу паэзіі і прозы “Дакраніся дабрынёй да сэрца”, рыхтуе наступную. Нядаўна ўзнагароджана Дыпломам Наваполацкага гарвыканкама за ўдзел у рэгіянальным літаратурным конкурсе “Скарына — наш зямляк”.
Ветэран працы, жыве ў Дзісне.

Леанід МАТЭЛЕНАК.

Цвітуць вяргіні ў Дзісне

У палісадзе — фарбаў свята
І маладзее нават хата,
А чараўніцы, чараўніцы
Прымусяць кожнага спыніцца,
Бо прыгажосці той імгненне — 
Ад смутку шэрага збаўленне.
Ах, жоўтыя мае вяргіні,
Вяргіні — восені багіні.
У паўсядзённасці бясконцай
Ваш жоўты колер, нібы сонца,
Цяплом, пяшчотай сагравае — 
І боль паціху адступае.
Надзея дзесьці адгукнецца…
І неспакой пакіне сэрца.
Ах, жоўтыя мае вяргіні,
Вяргіні — восені багіні!

2001.

Якасць жыцця

Мільгне летуценнем радасць…
Маўчком, нібы тая вярба,
Прыму жыцця свайго якасць.
Здаецца, што больш не пазнаць
Пачуцця зачаравання.
І больш недарэчы шукаць
Зімовых прыкмет кахання.
Але ж ззяе на соснах снег,
Ражство душу сагравае,
І шчаслівы дзіцячы смех
Цуд навагодні вітае.
Не будзе журба бясконцай,
Стрэнецца радасць на яве.
І бачыш, што ўсё-ткі сонца
Шлях на вясну павяртае.
Студзень, 2017.

***

Як восень прыйдзе на твой парог — 
Не трэба восені баяцца.
Калі цяпло ў душы збярог,
То ім і будзеш сагравацца.
Як восень прыйдзе на твой парог — 
Не трэба зусім саромецца, 
Што стане сведкай тваіх трывог — 
Яшчэ й мары могуць споўніцца.
Як восень прыйдзе на твой парог — 
Спяшыць не трэба з развітаннем…
Усё лёгкіх менш і менш дарог — 
Лепш кроч па іх са спадзяваннем.
Як восень прыйдзе на парог — 
Не трэба восені баяцца.
Калі цяпло ў душы збярог,
То ім і будзеш сагравацца.
2001.

Гучыць арган у Сафіі

Не хапае слоў, не хапае…
У Сафіі арган узнёсла грае.
Гукі яго ўверсе лунаюць,
Цуд ствараюць і захапляюць.
Змрок магутнасцю ўраз знішчаюць,
Быццам наказ свой дасылаюць:
Веру, Надзею, Любоў яднаць,
У сэрцах яднаць. Спагаду ўжываць.
Больш дараваць, спакусы не знаць,
Крыўду і зайздрасць утаймаваць.
Гукі музыкі… Боль сціхае…
Грае арган у Сафіі, грае.
2015-2016.

Чёрно-белое

Половинчатость отвергая
В чувствах и делах,
Жизни истину постигая,
Словно в клетке птах,
Я прошла, говорят, половину
Своего пути.
Если бед не понять причину,
Сложно счастье найти.
А в полуденном небе птицы
Звонко поют,
И в полуночный час страницы — 
Для стихов приют.
Двум родным сердцам без раздумий
Разделяю своё сердце надвое:
Солнце — днём, ночью — свет лунный,
Пусть помогут им жить, не падая.
Поле жизни порой бывает —
Чёрно-белое…
Половинки судьба превращает —
В одно целое.

Иногда
Морозом зима грозится — холода,
В окно лишь ветер стучится иногда.
И кажется, что забыты — весна, цветы,
Надёжно метелью укрыты мечты.
А может, жестоких вьюг не пугаясь,
Выйди однажды навстречу судьбе,
На помощь иную не полагаясь,
Сам решительно помоги себе.
И пусть, пусть зима грозится — холода,
Верь — счастье в окно постучится иногда.
1995.

рейтинг: 
Пакінуць каментар
иконка
Каментаваць артыкулы на нашым сайце магчыма толькі ў плыні 360 дзён з дня публікацыі.
Мы ў сацыяльных сетках
  • Камэнтуюць
  • Актуальна
  • Чытанае

Рэцыдыў

  • 09 ноябрь 2010, 11:17
  • 96 281
  • 0

Інвестыцыйны форум

  • 23 сентябрь 2011, 10:05
  • 76 858
  • 1

Злавілі рыбку, ды… залатую

  • 28 февраль 2011, 16:16
  • 48 325
  • 0

Пераброддзе 2012. Погляд вучонага

  • 31 август 2012, 15:19
  • 39 181
  • 0

  • 11 февраль 2011, 11:20
  • 37 913
  • 0

Кандыдатамі жадаюць стаць

  • 21 август 2012, 15:30
  • 35 133
  • 0

Вагон "вярнуўся"

  • 11 июнь 2013, 10:04
  • 0
  • 2

Пра тых, хто акты рэгіструе

  • 19 декабрь 2012, 09:24
  • 0
  • 2

Трагічны люты

  • 01 март 2011, 09:00
  • 24 112
  • 2
Курс валют НБРБ
Святы
Праздники БеларусиБлижайшие праздники Беларуси

Православные праздникиБлижайшие православные праздники

Католические праздникиБлижайшие католические праздники

Именины 19 апреля 2019
Григорий, Иван, Павел, Петр, Севастьян, Яков

Именины 18 апреля 2019
Алексей, Георгий, Марк, Николай, Платон, Семен

Госці краін
free counters
Партнеры сайта