Авторизация
 

Самай старэйшай жанчыне Міёршчыны споўнілася 105

 Не варта баяцца цяжару гадоў, такую выснову можна зрабіць пасля знаёмства з жыхаркай вёскі Кацілава Сафіяй МАЦУК. Самай старэйшай жанчыне Міёршчыны споўнілася 105. Яшчэ з большага абслугоўвае сябе, не губляе цікавасць да тэлевізара, можа нешта прыгадаць з далёкага мінулага. Хаця падводзіць слых. Лёс яе не песціў, і час на працягу большай часткі мінулага стагоддзя быў няпростым, неаднаразова — нават пераломным.

Сафія Казіміраўна нарадзілася сёмага студзеня 1914 года ў даволі заможнай сялянскай сям’і Харытовічаў з вёскі Плейкі. Бацькі мелі каля 16 дзесяцін зямлі. Замуж выйшла за Антона Ягоравіча Мацука з недалёкага Кацілава. Там паступова сям’я абзавялася ўласнай гаспадаркай, пайшлі дзеці. Давялося перажыць няшчасце: пры навальніцы маланка спаліла хату. Аднавілі яе ў 1949-м, стаіць і цяпер.


З мужам выгадавалі шасцярых дзяцей. Яны падрасталі і разляталіся па свеце. Зыгмунд працаваў майстрам у Маскве. Альбін прыпыніўся вадзіцелем у Даўгаўпілсе. Там жа замацавалася бухгалтарам Марыя. Казімір асвоіў спецыяльнасць зваршчыка на наваполацкім “Нафтане”. Самы маладзейшы з сыноў Баляслаў застаўся ля маці, быў майстрам на ўсе рукі, працаваў электрыкам, вадзіцелем, слесарам у розных арганізацыях у Дубашынскім Двары і райцэнтры, на ферме ў мясцовым калгасе “Кастрычнік”. Рэгіна, як і маці, стала даяркай, жыве ў Дварку.


Калі пачалася калектывізацыя, у калгас уступілі і Мацукі. Сафія Казіміраўна спачатку была занята на паляводстве. Потым пайшла на ферму, якая непадалёку ад дома. Сваю кароўку трымалі, а то і дзвюх, абыходжанню з калгаснымі асабліва вучыцца не трэба было. Праца з вялікім гуртом няпростая, бо даілі статак уручную, поўныя бідоны даводзілася цягаць, самі корм падкладвалі зімой, яшчэ і вады трэба было нанасіць з возера, што знаходзіцца побач. А колькі жаночых намаганняў і клопатаў патрабавала сям’я! Таму з калгасным стажам у 28 гадоў пайшла на заслужаны адпачынак.


Мужу лёс адмераў толькі 64 гады, памёр у 1975-м. Такім жа аказаўся жыццёвы шлях у малодшага Баляслава, няма і Зыгмунда… Але пасля іх засталіся дзеці, унукі, праўнукі, нават прапраўнукі. Унук Юрый Баляслававіч з сям’ёй апяку- юць бабулю, якая жыве ў другой палавіне вясковай хаты.


Цікаўлюся, што неабходна, каб пражыць стагоддзе і больш?
— Толькі здароўе, — смяецца Юрый Баляслававіч. І запэўнівае, што ніякіх сакрэтаў даўгалецця ў яго бабулі Сафіі Казіміраўны няма. Вяла звычайнае вясковае жыццё, спецыяльных дыет, нават строгага паста не прытрымлівалася, не да іх было з такой колькасцю дзяцей. А ферма патрабавала працы не толькі ў калгасе, статка таксама хапала на ўласным падворку, яшчэ агарод. Пакуль былі сілы, працавала. 

Фота з сямейнага альбома С. МАЦУК.

Леанід МАТЭЛЕНАК.

рейтинг: 
Пакінуць каментар
иконка
Каментаваць артыкулы на нашым сайце магчыма толькі ў плыні 360 дзён з дня публікацыі.
Мы ў сацыяльных сетках
Курс валют у Міёрах
Святы
Праздники БеларусиБлижайшие праздники Беларуси

Православные праздникиБлижайшие православные праздники

Католические праздникиБлижайшие католические праздники

Именины 13 апреля 2021
Вениамин, Иван, Иннокентий, Иосиф, Анна

Именины 12 апреля 2021
Захар, Иван

Госці краін

free counters
Партнеры сайта