Авторизация
 

Прывабiлі прасторы і простасць вясковыя

1
Чыстае паветра і цішыня, садавіна і гародніна з уласнага падворка, свой дом, дзе сам сабе гаспадар. Гэтыя плюсы сельскага жыцця ацаніла сям’я Аляксандра і Анастасіі БУРШТЭЙН з Язна. Калісьці думалі адпрацаваць тэрмін размеркавання і паехаць у горад, цяпер планы на будучае звязаны з вёскай. 

І на сяле цывілізацыя

Сям’і Бурштэйн ідзе адзінаццаты год. Пазнаёміліся Аляксандр і Анастасія ў Полацкім педагагічным каледжы. Насцю прывяло туды жаданне быць настаўніцай і любоў да музыкі, што жылі ў душы з дзяцінства. А яшчэ мара стварыць уласны рок-гурт. З гуртом не атрымалася, затое сустрэла каханне. Тое, што здараецца аднойчы і назаўжды.
– Саша ў Полацку вырас і зусім не меў уяўлення, як людзі на сяле жывуць. Вёску ўяўляў пасяленнем з нізкімі домікамі, у якіх земляная падлога і лампадкі замест электрычнасці, – смяецца Насця, расказваючы пра думкі мужа, з якімі ўпершыню ехаў да яе ў госці. – Вельмі здзівіўся, калі ўбачыў, што і ў вёсцы ёсць цывілізацыя.

Пасля каледжа Анастасія прыехала працаваць у роднае Язна. Вучыла іграць на баяне выхаванцаў мясцовага філіяла дзіцячай школы мастацтваў. Аляксандра размеркавалі ў лагер «Зубраня». Адлегласць і адсутнасць магчымасці часта бачыцца не задавальнялі маладых людзей. У 2011 годзе яны ўзялі шлюб і Аляксандра, хоць і не без складанасцей, адпусцілі да жонкі.

Выбралі Язна

Жыць маладая сям’я стала асобна ў доме, які застаўся ад Насцінай прабабулі. Хоць пасля адпрацоўкі думалі ў горад пераязджаць, жыллё паціху абуладкоўвалі. 
– Мужу няпроста было да вёскі прызвычаіцца. Вечарам не хапала святла, якім заліты гарадскія вуліцы. Здзіўляла цішыня. Нават заснуць не мог, настолькі прывык да фонавага шуму і чыгункі, побач з якой жыў у горадзе, – расказвае Насця. – Затое вельмі падабаліся мясцовая прырода і чыстае паветра. Ацаніў зручнасці сельскага дома перад гарадской кватэрай: ні над табой, ні з бакоў няма суседзяў, у двары – прастор, і ты сам сабе гаспадар. 

З задавальненнем ішлі Аляксандр і Анастасія на працу ў філіял школы мастацтваў. Абодвум была па душы работа з дзецьмі. Насця да гэтага часу падтрымлівае адносіны са сваімі першымі выпускніцамі. Сям’ёй удзельнічалі ў мясцовых канцэртах, раённым аглядзе-конкурсе мастацкай творчасці. Усё больш прывабным здавалася жыццё на сяле, і на другі план адыходзілі думкі пра горад. 
У 2015-м нарадзілася дачушка Агнія. Праз два з паловай гады з’явілася Ева. Маладыя бацькі вырашылі, што дзецям лепш дыхаць чыстым паветрам і свабодна забаўляцца на прасторным падворку. Агульнае рашэнне: заставацца ў вёсцы.

Акцэнты на плюсах

Аляксандр з часам змяніў работу – уладкаваўся на металапракатны завод у Міёры. Да райцэнтра дабіраецца на ўласным аўтамабілі. Анастасія з водпуску па доглядзе дзіцяці вярнулася да заняткаў з юнымі музыкамі. Яшчэ вядзе гурток выяўленчага мастацтва ў мясцовым СДК. Вышэйшую адукацыю атрымала завочна на мастацка-графічным факультэце ВДУ імя П. М. Машэрава. Па-ранейшаму актыўнічае ў культурным жыцці роднай вёскі, прымае ўдзел у раённых мерапрыемствах. Прыгожы моцны голас спявачкі ўражвае гледачоў.

Любяць спяваць дачушкі. Агнія ўжо першакласніца, Ева наведвае дзіцячы садок. Дома часта ладзяць канцэрты для бацькоў. 
– Напэўна, калі б у вёсцы я жыла адна, то было б сумна. З сям’ёй ўсё па-іншаму. Кожны дзень цікавы і насычаны, – гаворыць Насця. – І дачушкам тут падабаецца. І ў адной, і ў другой ёсць сябры. Што да забаў, іх у двары хапае. За новымі ўражаннямі можна з’ездзіць у той жа Полацк: у кіно схадзіць, у кафэ пасядзець. Летам у Браслаў на возера адпачываць едзем.
Аўтамабіль маладой сям’і ў вёсцы неабходны, упэўнена Анастасія, без яго складана абысціся. Акрамя адпачынку, два разы на месяц едуць у горад прадукты закупіць. Так зручней: выбар больш, зніжкі, акцыі. Між тым і ў вясковым магазіне неабходныя тавары знойдуцца. І праз інтэрнэт можна заказаць.

– Плюсаў у вёсцы для нас больш, чым мінусаў, – заўважае суразмоўніца. – Чыстае паветра, свае агародніна і садавіна. Жывём па-суседству з маімі маці і бабуляй, разам садзім і даглядаем агарод. Пастаянна добраўпарадкоўваем наш дом. Гэта доўга і дорага, але таго варта. Ёсць школа, і ўзровень ведаў, які атрымліваюць вучні, не горшы, чым у гарадскіх. Да прыкладу, я ў сваёй групе была другой па паспяховасці і атрымала дыплом з адзнакай. Яшчэ ў вёсцы асаблівая атмасфера, тут усе адзін аднаго ведаюць, таму ў зносінах – нязмушанасць і простасць. Кагосьці гэта раздражняе, а мне вельмі імпануе. 
Зразумела, без цяжкасцяў не абыходзіцца нідзе. Ні ў шумным горадзе, ні ў ціхай вёсцы. Дзе жыць – уласны выбар кожнага. Сям’я Бурштэйн аддае перавагу сельскай мясцовасці, дзе адчуваюць сябе ўтульна і хораша. Адным словам, дома.

Кацярына РЫНКЕВІЧ
Фотаматэрыял Казіміра БЛАЖЭВІЧА 
і з асабістага альбома сям’і БУРШТЭЙН.
рейтинг: 
Пакінуць каментар
иконка
Посетители, находящиеся в группе Гости, не могут оставлять комментарии к данной публикации.
Мы ў сацыяльных сетках
Курс валют у Міёрах
Святы
Праздники БеларусиБлижайшие праздники Беларуси

Православные праздникиБлижайшие православные праздники

Католические праздникиБлижайшие католические праздники

Именины 21 мая 2022
Адриан, Арсений, Иван

Именины 20 мая 2022
Антон, Давид, Иван, Иосиф, Михаил, Степан, Фаддей, Семен

Госці краін

free counters
Партнеры сайта