Авторизация
 

Падарожжа ў Iерусалім – горад трох рэлігій

 Пандэмія падзяліла свет, межы многіх краін аказаліся зачыненымі для турыстаў. Сёння застаецца толькі ўзгадваць пра мінулыя падарожжы, марыць і чакаць, калі сітуацыя з вірусам улагодзіцца.

 

У Ізраіль я трапіў некалькі гадоў таму. Адбылося гэта выпадкова. На адпачынку ў Егіпце звярнуў увагу на прапанову паўдзельнічаць у экскурсіі ў Іерусалім. Кошты вельмі прываблівалі: у пяць – шэсць разоў ніжэй, чым пры заказе тура з Мінска. Дзіўнага тут нічога няма, бо блізкасць межаў і аднадзённасць паездкі дазвалялі значна сэканоміць.

 
У прызначаны час мы з жонкай апынуліся ў складзе групы турыстаў. Аўтобус рушыў з Шарм-эль-Шэйха ў бок ізраільскай мяжы. Дарога да прыгранічнага горада Таба заняла ля трох гадзін. Мяжу давялося пераходзіць пешшу, бо Ізраіль у мэтах бяспекі не дазваляе заезд транспарта з боку Егіпта. Уражанне ад праходжання пагранічнага і мытнага кантролю асаблівае: жывая чарга ў 200 чалавек і ўзброеныя вайскоўцы з аўчаркамі. Неўзабаве мы апынуліся ў камфартабельным аўтобусе ўжо з таго боку, з ізраільскім вадзіцелем, які нядрэнна размаўляў па-руску. Едзем яшчэ тры – чатыры гадзіны і ўжо ў Іерусаліме, дзе нас сустракае мясцовы гід.

 
Іерусалім умоўна падзелены на Заходні і Усходні. Ва Усходняй частцы пражывае арабскае насельніцтва, якое абазначае сябе Палесцінскай аўтаноміяй. Ізраіль, у сваю чаргу, лічыць сябе паўнавартасным гаспадаром горада, але ўсе ж рэальна не ў стане кантраляваць арабскія кварталы. Віфліем, першая святыня горада, знаходзілася ў Палесціне, таму зноў давялося прайсціся, каб не стаяць на залішнім кантролі, хаця мяжы ў звыклым разуменні там няма.

 
Храм і месца, дзе згодна Бібліі нарадзіўся Хрыстос, пакінулі незвычайныя ўражанні: усё дыхала сівой даўніной, гісторыяй. Акрамя іканастаса, амвона і іншых традыцыйных для царквы рэчаў, справа аддзелены спуск у падземнае сутарэнне. Менавіта там яслі, побач – шматлікія выявы Божай маці Марыі з немаўляці на руках. Арыгінальнае асвятленне ад прыцемненых электрасвечак і зіхаценных блікаў ад залатога аздаблення пакоя выклікала захапленне.

 
 Самае знакавае месца, якое аб’ядноўвае ўсе тры рэлігіі: хрысціянскую, іўдзейскую і арабскую, – Храмавая гара. Тут некалькі культавых пабудоў і знакамітая Сцяна плачу. Па легендзе, трэба напісаць запіску з самым запаветным жаданнем, праціснуць яе ў шчыліну між бетоннымі шурпатымі блокамі, пастаяць і памаліцца, прыклаўшы руку. Кажуць, што жаданне абавязкова збудзецца. Але, гле-дзячы на сатлелыя камячкі паперы ў сцяне, засумняваўся ў гэтым, ды і гід параіў лепш заказаць упамінанне пра памерлых у адным з іерусалімскіх храмаў. Я так і зрабіў, бо якраз надыходзіла гадавіна з дня смерці майго бацькі.

 
Запомнілася таксама, як па галоўнай плошчы Храмавай гары маршыравалі ізраільскія дзяўчаты з аўтаматамі. Яны ахоўваюць святыню. Дружалюбны яўрэй сфатаграфаваў нас з жонкай на плошчы, і мы паехалі далей. Наступным прыпынкам стала самая знакамітая святыня горада – Храм Труны Гасподняй. Менавіта тут была вядомая Галгофа і месца, дзе ляжаў Ісус пасля смерці. Кожны год у Вялікую суботу на Вялікдзень тут сыходзіць Жыватворны агонь. Усё гэта можна ўбачыць па тэлевізары, але наяве больш моцныя адчуванні. У Храме штодзень збіраюцца турысты з усяго свету. Пры азнаямленні з культурнымі каштоўнасцямі трэба было яшчэ не згубіць у натоўпе гіда і не адстаць ад групы, бо таксі да Егіпецкай граніцы каштавала каля 600 долараў.

 
Як і ў іншых храмах Іерусаліма, Труна Гасподня вызначалася яркасцю, адметнасцю. Шкада толькі, што гід даваў не так шмат інфармацыі, а лінгафоннага дадатку, які, да прыкладу, прапануюць у музеях Еўропы, там не было.

 
Апошнім штрыхом экскурсіі стала наведванне магазіна сувеніраў. Нам, як людзям, якія здейснілі паломніцтва па святых месцах, прапанавалі спецыяльныя сярэбраныя крыжыкі, аздобленыя кропелькамі з плашчаніцы Хрыста. Былі тут разнастайныя ланцужкі, бранзалеты, магніцікі з выявамі горада і іншае. Купіў і некалькі іерусалімскіх свечак. Яны не падобныя да звычайных.Трыццаць тры (па ліку гадоў Хрыстовых) танюсенькія свечачкі, злепленыя ў адзін пук. Гарыць, як невялічкі факел.

 
Затым нас павезлі ў кафэ, дзе ўжо чакаў багата накрыты стол, кошт абеду ўваходзіў у цану тура. Спыталі, хто з нас замаўляў яшчэ і аднадзённы тур у Іарданію. Іх чакалі ў гатэлі і назаўтра – новае падарожжа. Ну а мы рушылі ў зваротны шлях, падчас якога пакупаліся ў знакамітым Мёртвым моры. Лічыцца, што ўтапіцца ў ім немагчыма, бо высокая канцэнтрацыя солі выштурхвае цела на паверхню. На практыцы аказалася, што плаваць тут складана, бо цела ківаецца ў вадзе з боку на бок, як надзіманае. Мясцовыя гіды парэкамендавалі пэўныя практыкаванні і абавязковы душ пасля купання.

 
Так скончылася наша падарожжа ў адзін з самых старажытных, багатых гісторыяй, гарадоў-легенд.

 

Міхась РОЛІК, жыхар райцэнтра.

Фотаматэрыял з асабістага архіва Міхася РОЛІКА

рейтинг: 
Пакінуць каментар
Мы ў сацыяльных сетках
Курс валют у Міёрах
Святы
Праздники БеларусиБлижайшие праздники Беларуси

Православные праздникиБлижайшие православные праздники

Католические праздникиБлижайшие католические праздники

Именины 15 апреля 2021
Георгий, Григорий, Ефим

Именины 14 апреля 2021
Ефим, Иван, Макар, Сергей, Мария

Госці краін

free counters
Партнеры сайта