Авторизация
 

Будучы кінолаг Анастасія МАЛЕЕВА - пра сваю прафесію, лепшага сябра і жыцце на Міёршчыне

 Кожны дзень, акрамя тых, у якія добры гаспадар сабаку з хаты не выпусціць, у лесапарку насупраць райаграсэрвіса можна ўбачыць невысокую стройную дзяўчыну з прыгожай і дужай нямецкай аўчаркай. Гэтае месца будучы кінолаг Анастасія МАЛЕЕВА выбрала для прагулак і трэніровак свайго Макса. Маладая гаспадыня вучыць гадаванца розным камандам, якія той выконвае старанна, хоць часам дапускае свавольствы. Абодвум хораша праводзіць разам час. 

 

Любоў да сабак родам з дзяцінства

Сабака – найлепшы сябар чалавека. Для міярчанкі Насці Малеевай гэты крылаты выраз значыць шмат. З малых гадоў яе акружалі верныя чатырохлапыя таварышы, якіх вельмі любяць у сям’і дзяўчыны.
– Першы гадаванец, якога я памятаю з дзяцінства, – нямецкая аўчарка Ніка. Прыгожая і добрая, – расказвае субяседніца. – Цяпер у нас тры сабакі. У доме жыве ёркшырскі тэр’ер Кнопка, у двары дружна суседнічаюць сабака змешанай пароды – нямецкая аўчарка і хаскі – Хільда і мой Макс. Усіх люблю аднолькава, але да Макса прывязана больш, бо шмат часу з ім праводжу. Па характары ён дружалюбны, цікаўны, настойлівы, гарэзлівы, уважлівы. Аднойчы заўважыў, што мне сумна, падышоў і абняў. Сабакі адчуваюць сваіх гаспадароў і ўмеюць іх падтрымаць у цяжкія хвіліны.

 
Нямецкія аўчаркі – любімая парода Насці. Расказвае, што яны надзейныя сябры, добразычлівыя да дзяцей, ніколі не нападуць першымі, прыгодныя для любой службы, разумныя і рухавыя, паслухмяныя, калі з імі сістэматычна займацца. Трэніраваць сабак пачынаюць у два – тры месяцы праз гульню.

 

Прафесію падказала кіно

Шчырую любоў Насці да сабак дапаўняе прафесійны інтарэс. У 10 класе яна дакладна вырашыла, чым, а дакладней кім, хоча займацца ў самастойным дарослым жыцці.

 
– Вызначыцца з будучай прафесіяй дапамаглі фільмы пра службовых сабак, якія з цікавасцю глядзела. Чытала шмат літаратуры на гэтую тэму, праглядала відэаролікі, – расказвае дзяўчына. – Бацькі падтрымалі мой выбар стаць кінолагам. Для іх самае важнае, каб я была шчаслівай і займалася любімай справай. Разам мы пачалі шукаць навучальную ўстанову, дзе можна атрымаць прафесію. Каледж у гарадскім пасёлку Ідрыца, што знаходзіцца ў Себежскім раёне Пскоўскай вобласці, падказаў знаёмы кінолаг.

 
Школу Насця скончыла ў мінулым годзе і паехала насустрач сваёй мары. Выпускнікоў 11 класа залічвалі адразу на другі курс па конкурсе атэстатаў. З балам вышэй за 8 абітурыентку з Беларусі прынялі без праблем. Па ўмовах навучання, у сярэдзіне ці пасля другога курса студэнты павінны заводзіць сабаку, з якім будуць займацца. На сваё 18-годдзе Насця атрымала ў падарунак ад бацькоў Макса.

 

Вучоба натхняе

Будучыя кінолагі вывучаюць анатомію сабак, іх паводзіны, асаблівасці розных парод, правілы аказання першай дапамогі жывёле. Насця вучыцца з захапленнем, хоць некаторыя прадметы часам выклікаюць цяжкасці. Яна адзіная на сваім курсе студэнтка з Беларусі, але чужой сябе не адчувае.

 
– Ідрыца – асаблівы пасёлак. Там шмат кінолагаў, сабак і ўсе адзін аднаго любяць, – характарызуе мястэчка.
Сёлета ў лютым Насця праходзіла практыку ў Міёрскім аддзяленні Дэпартамента аховы. Вывучала, як нясуць службу сабакі ў нашым горадзе. Засталіся прыемныя ўражанні. Шкадуе, што з-за пандэміі каронавіруса не змагла вярнуцца на вучобу ў Ідрыцу. Заканчвала другі і пачала трэці курс у анлайн-рэжыме. З каледжа дасылаюць заданні, выконвае іх і накіроўвае на праверку.

 
У снежні ў Насці і Макса экзамен. Будзе здымаць на відэа, як гадаванец выконвае каманды. Адзін з іспытаў – пошук сабакам рэчы гаспадара сярод іншых.
– Падчас вучобы я зноў і зноў упэўніваюся, што выбрала сваю справу. Мне падабаецца займацца з сабакам, нам хораша разам, – усміхаецца студэнтка.

 
Сабакі нясуць службу ў міліцыі, на мытні, у аэрапортах. Насця жадае, каб яе прафесія была на карысць людзям. Напрыклад, з радасцю пайшла б у рады выратавальнага пошукавага атрада. Не выключае магчымасці пачаць прафесійны шлях у родным горадзе. Насці падабаюцца Міёры. Адзінае, чаго ёй тут не хапае, – пляцоўкі для сабак. Марыць, што яна з’явіцца пры падтрымцы іншым сабакаводаў.
Плануе прадоўжыць адукацыю ў Санкт-Пецярбургу, сумяшчаючы працу з завочным навучаннем.

– Такі варыянт самы аптымальны: працуеш, атрымліваеш заробак і ў той жа час папаўняеш свае веды і навыкі ў вну, – разважае дзяўчына.

 

Рэжым – аснова здароўя

Як толькі з’явіцца магчымасць, Насця паедзе ў Ідрыцу разам з Максам. Для сабак навучэнцаў ёсць спецыяльны вучэбны гарадок з усімі ўмовамі. Пакуль актыўна праводзяць час у Міёрах.

 
– Тройчы на дзень ідзём на прагулку. Самая доўгая – адна – дзве гадзіны – пасля абеду, у гэты час трэнірую Макса, – расказвае будучы кінолаг. – Для сабакі, як і для чалавека, рэжым і харчаванне маюць вельмі важнае значэнне. У рацыёне нямецкай аўчаркі для здароўя, імунітэту і фізічнай сілы штодня павінна быць 600 грамаў мяса, пажадана варанага. Самае лепшае – ялавічына, бо менш тлустая, у параўнанні са свінінай. Абавязкова ўключаць у меню фрукты і гародніну. Макс вельмі любіць яблыкі і моркву. У перыяд лінькі вясной і восенню трэба даваць вітаміны.

Меню для гадаванца Насця складае самастойна і гатуе сама.

 

Быць шчаслівым проста

Пакуль гуляем па сцежках лесапарку, дыхаючы халодым лістападаўскім паветрам, цікаўны Макс дасканала вывучае мясцовасць носам і з інтарэсам разглядае навакольныя пейзажы.

 
– На волі паводзінамі сабакі кіруе інтарэс. На чалавека ці іншую жывёлу глядзіць з цікаўнасцю і ўспрымае як партнёра для гульні. На сваёй жа тэрыторыі чужынцаў не любіць і брэхам сігналізуе, каб сыходзілі, – раскрывае Насця сакрэты сабачага ўнутранага свету. – Кожны сабака, як і кожны чалавек, нараджаецца са сваім характарам, які можна карэкціраваць выхаваннем. Сабака – адлюстраванне свайго гаспадара, бо з першых месяцаў назірае за ім і вучыцца паводзіць сябе з людзьмі, як і ён. Расповяды пра злосных пітбуляў і ратвейлераў – міфы. Уся справа ў выхаванні і ў прыкладах, якія гадаванцу падае гаспадар.

 
У вучэбнай літаратуры Насця знайшла інфармацыю, што сабака, колькі б яму ні было гадоў, у сваім інтэлектуальным развіцці застаецца на ўзроўні чатырохгадовага дзіцяці. Напэўна, з гэтым пагодзяцца многія сабакаводы, чые гадаванцы нават у салідным узросце застаюцца гарэзлівымі, непасрэднымі, з агеньчыкамі ў вачах. Сваёй жыццярадаснасцю сабакі абуджаюць у дарослым чалавеку яго ўнутранае дзіця, што схавалася за шчыльнай шырмай клопатаў і праблем, і вучаць наноў радавацца жыццю проста так.

 

Кацярына РЫНКЕВІЧ

Фота Казіміра БЛАЖЭВІЧА.

рейтинг: 
Пакінуць каментар
Мы ў сацыяльных сетках
Курс валют у Міёрах
Святы
Праздники БеларусиБлижайшие праздники Беларуси

Православные праздникиБлижайшие православные праздники

Католические праздникиБлижайшие католические праздники

Именины 20 января 2021
Василий, Иван, Афанасий

Именины 19 января 2021


Госці краін

free counters
Партнеры сайта