Авторизация
 

Як Пярэдадзень Івана Купалы або Іванаву ноч праводзілі ў Міёрах

 Больш фота па спасылцы http://album.mijory.by/thumbnails.php?album=57 

Свята Купалле ўзгадваецца ў летапісах 1175 года. У большай меры яго святкавалі беларусы і ўкраінцы. У рускіх народных календарах гэты дзень вядомы як Пярэдадзень Івана Купалы або Іванава ноч.

Купальская ноч — самая кароткая. Народнае павер’е папярэджвае, што спаць нельга. У гэтую пару адбываюцца цуды і шкодзіць нячыстая сіла. Час запальваць кастры. Яркае полымя купальскага вогнішча асвяціла паўвостраў у Міёрах.

 БЛІЖЭЙ да дзесяці гадзін вечара на звычайна ціхім у такі час паўвостраве шматлюдна. З уваходу чуецца музыка, ля некалькіх гандлёвых палатак салодка пахне цукровай ватай і пап-корнам. Бацькі становяцца ў чаргу, каб парадаваць дзетак ласункамі і шарамі са святлодыёднай падсветкай. Затым ідуць бліжэй да сцэны.


“Зорку Купалля” — так называлася тэатралізаванае прадстаўленне Міёрскага РДК — распачалі героі Ягор, Марыся і Даміцэля. Нагадалі, што ў гэты дзень трэба нарыхтоўваць травы, якія сонца насыціла гаючай сілай, а ўначы весяліцца ля купальскага вогнішча. Перш чым паднесці факелы да высокіх бярвенняў, пайшлі на возера сустракаць галоўных герояў свята — Купалу і Купалінку. Яны прыплылі на лодцы з супрацьлеглага берага.


 ПРАЗ некалькі хвілін на атуленым прыцемкам паўвостраве запалаў касцёр. Пакуль дзеці і моладзь кружыліся ў карагодзе, на сцэне працягвалася купальская гісторыя. Ягор адправіўся шукаць папараць-кветку. Сустрэўся з нячыстай сілай, якая імкнулася перашкодзіць на шляху да мары. У народзе кажуць, што знайсці чароўную кветку можна толькі чалавек смелы і добры. Герой вярнуўся дадому са сваім скарбам. Казка мела шчаслівы фінал. На развітанне артысты памахалі гледачам змочанымі ў вадзе букетамі купальскіх траў і кветак. Каб усе былі здаровымі і дужымі.


 

У КОЖНАГА папараць-кветка асабістая, незвычайная. Гэта нашы мары, памкненні. Яны здаюцца недасяжнымі, а калі прыкласці намаганні — здзяйсняюцца. Гледзячы на полымя купальскага кастра, загадваем новыя жаданні. Іскры ад вогнішча імкнуцца ў неба і знікаюць, нават не зраўняўшыся з  верхавінамі дрэў. Абы ў душы не згасалі агеньчыкі надзеі, смеласці, дабрыні. Тады адступіць зло і светлыя спадзяванні спраўдзяцца.

Фота Казіміра БЛАЖЭВІЧА.

Кацярына РЫНКЕВІЧ. 

рейтинг: 
Пакінуць каментар
иконка
Наведвальнікі, змешчаныя ў групе Гости, не могуць пакідаць каментары да дадзенай публікацыі.
Мы ў сацыяльных сетках
Группа «Миорские новости»
  • Камэнтуюць
  • Актуальна
  • Чытанае

Рэцыдыў

  • 09 ноябрь 2010, 11:17
  • 85 641
  • 0

Інвестыцыйны форум

  • 23 сентябрь 2011, 10:05
  • 56 846
  • 1

Пераброддзе 2012. Погляд вучонага

  • 31 август 2012, 15:19
  • 25 144
  • 0

Кандыдатамі жадаюць стаць

  • 21 август 2012, 15:30
  • 24 529
  • 0

  • 11 февраль 2011, 11:20
  • 23 997
  • 0

Злавілі рыбку, ды… залатую

  • 28 февраль 2011, 16:16
  • 21 140
  • 0

Вагон "вярнуўся"

  • 11 июнь 2013, 10:04
  • 0
  • 2

Пра тых, хто акты рэгіструе

  • 19 декабрь 2012, 09:24
  • 0
  • 2

Трагічны люты

  • 01 март 2011, 09:00
  • 13 578
  • 2
Курс валют НБРБ
Святы
Праздники БеларусиБлижайшие праздники Беларуси

Православные праздникиБлижайшие православные праздники

Католические праздникиБлижайшие католические праздники

Именины 21 июля 2018
Александр, Дмитрий, Николай, Федор

Именины 20 июля 2018
Герман, Лукьян, Павел, Сергей, Евдокия

Госці краін
free counters
Партнеры сайта